Sanık belli.
Suç belli.
Hüküm çoktan verilmiş gibi konuşuluyor.

Adı: Cumhuriyet.
Kurucusu: Mustafa Kemal Atatürk.

Dosya kabarık.
Hem de öyle böyle değil.

Suçu ne biliyor musunuz?

Bir milletin dizlerinin üstünden kalkmasını sağlamak.
Yıkılmış bir imparatorluğun küllerinden, başı dik bir ülke çıkarmak.

Üstelik bunu, efendilerin izin verdiği kadar değil…
Onlara rağmen yapmak.

Bir zamanlar bu topraklarda, kader diye yutturulan bir yazgı vardı.
Kulluk vardı.
Boyun eğmek vardı.

Cumhuriyet geldi.
İnsana “sen bireysin” dedi.

İşte ilk suç burada işlendi.

Okuma yazma bilmeyen, “elifi görse mertek sanacak” bir halk vardı.
Karanlık, sadece gecelerde değil, zihinlerdeydi.

Cumhuriyet, harfleri değiştirdi.
Kitapları çoğalttı.
Okulları köylere kadar götürdü.

Cehaletin konforu bozuldu.

Büyük suç…

Kadınlar…
Yaşamın kıyısına tutunmuş, sesi kısılmış, adı bile yok sayılmış kadınlar.

Cumhuriyet dedi ki:
“Eşitsin.”

Seçme hakkı vermek.
Seçilme hakkı vermek.
Meslek vermek.
Kimlik vermek.

Yüzyılların alışkanlığını bir kalemde bozup atmak.

Affedilir gibi değil.

Yollar yapmak.
Demiryolları döşemek.
Fabrikalar kurmak.

Yabancıların elinde olan limanları, madenleri geri almak.

“Bu ülke bizim” dedi. İşte asıl suçun büyüğü burada işlendi.

Bir de dışarıya karşı işlenen suçlar var… Sevr’i yırtıp atmak.
Lozan’da masaya başı dik oturmak.

“Teslim olmayacağız” demek. Bunu emperyalistler unutmadı.
Unutmazlar da.

Cumhuriyet sadece toprak kurtarmadı…
Aklı da özgürleştirdi.

Bilimi yol yaptı.
Aklı rehber kıldı.

Hurafenin yerine sorgulamayı koydu.

İşte tüm bunlar bağışlanmaz ağır suçlar.

Fakat dosya burada kapanmadı.

Asıl garip olan ise: Bugün yaşanan her eksiklikte,
Her yanlışta,
Her çöküşte…

Yine aynı isim çıkarılıyor ortaya:

“Atatürk yaptı…”

Kolaydır çünkü…
Hesap vermek yerine, hesap sormak.

Ekonomi bozulur… suçlu hazır.
Gençler umutsuz… suçlu hazır.
Adalet aksar… suçlu hazır.

Sanki bir ülke, kurucusunun gölgesinde değil de
O’nun yokluğunda yolunu şaşırmamış gibi…

Oysa gerçek dosya başkadır.

Cumhuriyet, bu millete bir fırsat verdi.
Eşitlik verdi.
Onur verdi.

Fakat bir koşulla:
Sahip çıkılması koşuluyla.

Şimdi aynaya bakma zamanı.

Cumhuriyet suçlu mu?
Yoksa onu eksiltenler mi?

Bir ülke geriliyorsa,
bunun nedeni kuruluşu değil…
kuruluş değerlerinden uzaklaşmasıdır.

Evet
Bir suç varsa ortada.

O suç,
Bir millete özgürlük vermektir.

Oysa bazıları için,
Özgürlük hâlâ en büyük suçtur.