Alaca sokaklarında onu tanımayan yoktu. Çoğu kişi adını bilmezdi ama herkes ona aynı isimle seslenirdi: “Kimsesiz Necati.” Sessizdi, kendi hâlindeydi, kimseye yük olmadan yaşamaya çalışırdı. Hayat, ona pek cömert davranmamıştı; ama insanlık, onu tamamen yalnız da bırakmadı.
Necati Bolat’ın ne kapısını çalacak bir akrabası vardı ne de arkasını yaslayacak bir ailesi… İşte tam bu noktada İbrahim Köyü devreye girdi. Yıllar önce köyün imamı, muhtarı ve köylüleri bir araya geldi; “Bu adam bizim emanetimiz” dediler. Kimisi yemeğini paylaştı, kimisi üstünü başını aldı, kimisi de hastane yolunda koluna girdi. Kan bağı yoktu aralarında ama güçlü bir gönül bağı vardı.
Soğuk kış günlerinde yalnız kalmasın diye kapılar açıldı, bayramlarda unutulmasın diye sofralara bir tabak daha eklendi. Hastalandığında başında bekleyen, derdi olduğunda dinleyen yine o köyün insanları oldu. Necati Bolat, bir köyün vicdanı sayesinde hayata tutundu.
Tedavi gördüğü hastanede hayata gözlerini yumduğunda, geride mal mülk değil; kocaman bir vefa hikâyesi bıraktı. Onun hikâyesi, “kimsesiz” kelimesinin aslında ne kadar eksik kaldığını gösterdi.
Merhum Necati Bolat’ın cenazesinin Çorum’da defnedileceği öğrenildi. Ardında onu gerçekten ailesi gibi seven bir köy, dilinde dualar, kalbinde hüzün bıraktı.
Bazen bir insanın ailesi kanından değil, vicdanından olur…
Kimsesiz Necati, artık kimsesiz değil.
ÇORUM HABER, merhuma Allah'tan rahmet ailesi ve yakınlarına başsağlığı diler