Yine bir bayram daha geldi.
Takvim öyle söylüyor.
Mesajlar şimdiden hazır.
Toplu kutlamalar yazılmış, gönder tuşunu bekliyor.
Ama insan kendi kendine sormadan edemiyor:
Bayram…
Kimler için bayram?
Harçlık bekleyen çocuk hâlâ var bu ülkede…
Ama artık sadece harçlık değil beklediği.
Biraz güven…
Biraz neşe…
Biraz geleceğe inanacak sebep…
Anne mutfakta hesap yapıyor,
“Bu bayram idare ederiz” tümcesini fısıldıyorsa,
çocuk bayramı tam anlayamaz.
Zira bayram, eksiklerin üstünü örtmüyor, yokluğu, yoksulluğu,
eksikleri daha da görünür kılıyor.
Bir evde kahvaltı sofrası kalabalıktır…
Başka bir evde sandalyeler boş.
Fotoğraflar duvarda asılı.
Kaybettiklerimiz hep genç kalır o fotoğraflarda.
Bayram sabahı en çok onların yokluğu büyür.
Sessizlik bile yüksek sesle konuşur o gün.
Öksüz biraz daha öksüzdür bayramda.
Yetim biraz daha yetim.
Çünkü bayram, anımsatma günüdür.
Cezaevi görüşüne giden yollar bugün daha kalabalıktır.
Hastane koridorlarında bekleyenlerin gözü pencerededir.
Sınırda nöbet tutan askerin cebinde buruşturulmuş bir bayram mektubu.
Bir anne hep telefona bakar:
“Belki bugün arar…”
Bayram herkes için aynı takvimde doğar,
ama herkesin evine aynı şekilde girmez.
Bazıları için bayram;
uzun sofralar, kahkahalar, tatlı telaş…
Bazıları için ise
borçların ertelendiği bir gün,
yalnızlığın biraz daha hissedildiği bir akşamdır.
Çünkü bayram yalnızca sevinç değildir.
Vicdandır.
İnsanın kendine dönüp baktığı aynadır.
Bayramlar sevgi günleri deriz.
Barış…
Hoşgörü…
Merhamet…
Ama birbirimizin acısına alıştıysak,
haberleri sessizce geçip gidiyorsak,
başkasının hüznü bize dokunmuyorsa…
O zaman bayram sadece tatil olur.
Bayram olamaz.
Bir çocuğun başını okşamaktır bayram.
Uzun zamandır aramadığın bir dostu aramaktır.
Kırgınlığı yutabilmektir.
Haklı olmayı değil, iyi olmayı seçmektir.
Belki de en çok şudur bayram:
İnsanın kalbinde yer açması…
Çünkü kalp daraldığında,
dünya da daralır.
Bugün bayram…
Kapılar çalınacak.
Şekerler uzatılacak.
Gülüşler paylaşılacak.
Ama asıl soru hâlâ orada duruyor:
Bayram, kimler için bayram?
Bir çocuğun yüzü gülebiliyorsa,
bir yaşlı yalnız olmadığını hissediyorsa,
bir kırgınlık sona eriyorsa,
bir insan diğerini gerçekten görüyorsa…
İşte o zaman.
Hepimiz için bayramdır.
Bayramınız kutlu olsun.
