Bu coğrafyada en zor şey, kadın ve ağaç olmaktır.

Gün geçmez ki, dövülen, darp edilen, katledilen bir kadın haberi ya da kesilen, yakılan, yıkılan bir ağaç ya da talan edilen bir orman haberi görülmesin, izlenmesin, okunmasın, duyulmasın.

Çünkü her ikisine de ters bakar bu coğrafyanın insanı.

Çünkü öyle yetişmiş, öyle yetiştirilmiştir.

Çünkü öyle baktırılır kadına, öyle bakmaya zorlanır.

Çünkü bu coğrafyada, din adamı(!) geçinen yobazlar; kadınla bozmuştur aklını. Kadınla açarlar iğrenç ağızlarını, kadınla kapatırlar.

Çünkü bu coğrafyada, “çocukların, analarının dizinden tahrik olabileceklerini…” dillendiren, din adamı(!) geçinen zibidilere itibar edilir.

Çünkü bu coğrafyada, “kızımı kucağıma aldığım zaman tahrik oluyorum” diyen, sözde din adamlarına rağbet gösterilir, televizyonlara çıkarılır.

… …

Neden, nasıl, niye bu hale geldiğimizi, düşünüyor musunuz hiç?

Hiç kafa yoruyor musunuz bu tür işlere?

“Nerede yanlış yapıyoruz, niye yapıyoruz…” diyor musunuz hiç?

Araştırıyor, soruyor, sorguluyor musunuz; kendinizi ve de yaşadınız coğrafyayı? Sizi yönetenleri, onların yaptıkları yasaları, bu yasaları uygulayanları izliyor musunuz?

* * *

Benim çok etkisinde kalıp, belleğimden silemediğim bir olayla konuya girmek istiyorum.

2015 Şubatıydı yanılmıyorsam.

Mersin’in Tarsus İlçesinde, Özgecan Aslan adlı, 20 yaşında bir üniversite öğrencisine, evine gitmek üzere bindiği minibüste, insanlıktan nasibini almamış bir yaratık tarafından tecavüz edildi.

Yetmedi, defalarca bıçaklandı, levyeyle vura vura öldürüldü.

Yetmedi, direnme anında yüzünü tırnakladığı için tırnaklarının arasında kalan et parçalarından kendisine ulaşılabilir korkusuyla, elleri kesildi.

Yetmedi, o iğrenç yaratık ve yardıma çağırdığı kişiler tarafından yakılıp, bir dere kenarına atıldı.

Zifte dönmüş, yanmış gövdesi bir yanda; yanmış, yakılmış kesik elleri bir yandaydı.

Ailesi, çocuklarını tanıyamadı.

Buna benzer nice olaylar yaşadık ve yaşıyoruz.

Şimdi şöyle bir düşünün.

Bu kızcağız, sizin kızınız, sizin bacınız da olabilirdi.

Ne yapardınız o zaman?

Ne hissederdiniz?

!!??

Onu yapın işte, onu hissedin.

Hep beraber o duyguyu yaşayalım ki, toplumsal görevlerimizi yerine getirebilen anneler, babalar, öğretmenler, yasa koyucular, yasa uygulayıcılar olalım.

Olaylara; bizim annemiz, bizim eşimiz, bizim kızımız, bizim kız kardeşimiz, bizim torunumuz muhatap olmuş ya da olacakmış gibi bakalım.

Duygudaşlık (empati) yapalım, duygudaşlık kuralım...

* * *

Sanal ortamda, “Tecavüz insanlık suçudur…” başlığıyla yayımlanan, söz konusu tecavüz haberinin altına; S.V adlı bir hanımefendi, şöyle bir yorum düşmüş…

“Olacağı ben size söyleyeyim…” diyor o hanımefendi.

Devam ediyor…

“Rızası vardı, diyecek, davaya bakan hâkim… ‘kot giymeseydi, minibüse binmeseydi…’ diyecek.

Daha önce, 14 yaşındaki kızcağızın ırzına geçen 40 kişi de, ‘kızın rızası vardı…’ diye salıverilmedi mi? Bu da öyle olacak…

Değil mi ki, bu ülke yasalarında; ‘tecavüz sırasında kadın bağırmıyorsa, rıza göstermiş sayılır…’ hükmü var.

Değil mi ki, bu ülke yasalarında; ‘tam tecavüz anında yakalandı, tecavüz yarım kaldı, tam tecavüz sayılmaz…’ indirimi alan var.

Değil mi ki, bu ülke yasalarında; tecavüz edip, hamile bırakmasına rağmen, ‘zaten bakire değildi…’ indirimi alan var.

Değil mi ki, bu ülke yasalarında; ‘tecavüze uğradı amma ruh sağlığı bozulmadı…’ indirimi alan var.

Değil mi ki, bu ülke yasalarında; ‘dar kot giyiyordu, tahrik olmuş garip!…’ indirimi alan var.

Olacak(lar) belli.

Lanet olsun böyle yasaya da, böyle yasa koyucuya da, böyle uygulayıcıya da…

Adalet istiyoruz, adaleeeettt!” diyor.

* * *

Bu hanımefendiye hak vermemek mümkün mü?

Bu hanımefendinin, “değil mi ki…” diye başlayıp, devamını getirdiği söylemlerinin tümünü yıllardır, birlikte yaşamıyor muyuz, bu tür olaylara birlikte tanık olmuyor muyuz?

Bu tecavüzlerin ardından, yargıçlarımız, böyle kararlar vermiyorlar mı?

* * *

Yasalar, duygudaşlık kurmadan, bu coğrafyanın gerçekleri göz önünde bulundurulmadan yapılıyor ve uygulanıyor.

Hukukumuz da sorunlu, hukukçularımız da…

Sıkıntı burada…

… …

İngiltere’de, gece yarısı parkta, bir genç kızı bağırarak korkutan gence, yargıç 7 yıl 7 ay ceza veriyor.
Soruyorlar, “7 ay tamam da 7 yıl neyin nesi?”
Yargıç yanıt veriyor; “7 ay cezayı, genç kızı korkuttuğu için verdim, 7 yılı ise İngiltere’deki diğer genç kızların, gece yarısı parkta gezme özgürlüğünü kısıtladığı için…”

Sıkıntı, bu zihniyette hukukçulara, bu zihniyette yargıçlara sahip olmamızda, olamamamızda…

Her fırsatta dillendiriyorum, bize hukuktan önce hukukçu lazım…

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

banner155