24.10.2011, 00:00 73

TÜRKİYE, ÇUKURCA’DA BİR YERLERE Mİ TAŞINIYOR?

Sami AKPINAR

Sami AKPINAR

Adına terör de denilse, kirli bir savaş ya da düşük yoğunluklu savaş da denilse, 27 yıldır süren bu çatışmalar 40 binden fazla cana mal oldu. Her gün birkaç şehit daha eklenerek, her gün birkaç eve daha ateş düşürülerek. Ve 19 Ekim'de, Hakkari-Çukurca'da 24 evin ocağına daha ateş düşürüldü.

Dört ay önce seçim olmuş, temsil gücü yüksek bir meclis oluşmuş, tabu olan Kürt sorunu birkaç yıldır dillendirilmiş, bu sorunun çözümü için bir arayış başlatılmış, yeni bir anayasa gündeme gelmişti.

Tam da bu sırada 24 asker şehit edildi. İşte düşündürücü olan da budur. Özellikle siyasetin düşünmesi gereken, işte bu durumdur. Neden acaba?

-Yoksa Türkiye daha büyük bir felaketin içine mi çekilmek isteniyor?

-Ortadoğu'da bir bataklığın içine mi çekilmek isteniyor?

-Ya da bir iç savaşın başlatılması mı isteniyor?

-Bu güne kadar öfkesini içine atan, tahriklere kapılmayan toplum, özellikle kışkırtılmak mı isteniyor?

Önceki bir yazımda, bir Osmanlı toprağı olan Kürt kökenli yurttaşlarımızın yaşadığı bölgenin, İngiliz emperyalistleri tarafından Lozan anlaşmasıyla dört ülkeye paylaştırıldığını belirtmiştim. Bu dört ülkenin, bu paylaşımın nedenini hiç düşünmediği gibi, birbiriyle dostluk kurup ortak bir siyaset oluşturamadıklarını belirtmiştim.

Oysaki bir gün bu Kürt kimliğinin uyanacağı ya da uyandırılacağı bilinmeliydi. Bağlı bulundukları ülkede kimlik mücadelesinin, bölgenin kaynaklarını sömüren emperyal ülkelerce tahrik edileceği ve destekleneceği düşünülmeliydi.

Nitekim bu kimlik mücadelesi, Irak'ta ABD desteğiyle başarıya ulaştı. Yine ABD destekli olarak İran'da, Suriye'de devam ediyor. Türkiye'deki bu kimlik mücadelesinin de destek görmediğini söyleyemeyiz.

İşte bölge ülkelerine ve de özellikle Türkiye yöneticilerine düşen görev, emperyal devletlerin bu kimliği kullanmasına fırsat vermeden sorunu çözmeleriydi. Ama öncelikle böyle bir sorunu kabul etmeleriydi.

88 yıllık süre içinde doğudaki feodal ve ilkel sosyal yapıyı tasfiye eden bir süreç başlatılmalıydı. Anadolu'nun doğusunu batısı gibi modernleştiren bir program uygulanabilmeliydi. Daha modern cezaevi yapmak yerine, bölgenin ekonomik olarak kalkınması sağlanabilmeliydi. Dilini, türküsünü, kültürünü yasaklamak yerine bunları bir Türkiye yurttaşı olarak özgürce yaşayabileceği ortam oluşturulmalıydı...

İşte bu gün bu yapılmayanlar fırsat olarak değerlendirildi. Devlete karşı etnik kimlik başkaldırısı olarak çıktı.

Jandarma Genel Komutanlığı ve Kara Kuvvetleri Komutanlığı yapmış olan Emekli Org. Aytaç Yalman bu durumu şöyle özetlemişti:

"Anadilini konuşmak, şarkısını, türküsünü dinlemek istiyor. Kültürünü yaşamak istiyor. Oysa biz, o dönemde Kürt yoktur diye eğitildik. Kürt'leri Türk'lerin bir kolu gibi gördük. Karda kart-kurt sesler çıktığı için Kürt denilmiştir gibi tarifler dolaştı. O dönemde 'sosyal istekleri' bile biz 'yıkıcı faaliyetler' kapsamında gördük" demişti Org. Aytaç Yalman, Fikret Bila ile yapılan söyleşide.

20 Temmuz 2010 tarihli "Açılım Üzerine" ve 18 Temmuz 2011 tarihli "Silvan'daki 13 şehit üzerine" olan yazımda bir tespit yapmıştım. Bu tespit şöyleydi:

"Son 30 yılda doğu ve güneydoğuda askerlik yapan 5 milyonu aşkın gencimizin birinci derece akrabalarıyla, bölgeden ve giderek bölge halkından nefret eden en az 30 milyonluk bir halk kitlesi oluştu.

1984'ten bu güne 30 yaşın altında, çatışma ortamında doğan ve devletine nefret duygusuyla doldurulmuş yüz binlerce Kürt genci var bu gün.

27 yıldır yapılan cenaze törenleri yürekleri yakarken, iki tarafta da toplumsal nefretin yükselmesinden başka akan kan durdurulmadı ya da durdurulamadı" demiştim.

Ne yazık ki bu ülkeyi, birbirinden uzaklaşan ve birbirinden nefret eden iki topluma dönüştürmüş olduk.

Bugün asker üzerine düşeni yapmaktadır. Ama asıl görev siyasetindir. Artık "terör"le "Kürt Sorunu" ayrılmalı, bu sorun siyasetin iradesiyle çözülmelidir. Devletinden uzaklaşan bu toplum yeniden kazanılmalıdır. Sorun, bölgeyi sömüren emperyalistlerin eline terk edilmemelidir.

Olayın boyutunun, "uluslararası güçlerin" müdahale çizgisine doğru kaydığı ve kaydırıldığı görülmelidir. Ki, bu "uluslararası güçlerin" kim olduğu da bellidir!

Türkiye'nin sorunu bu gelişmeleri, ufku dar olan siyasi bakışların görememesidir. Yaşanan bu acıların, içerde siyasi malzeme olarak kullanılmasıdır.

Askeri önlemlerle belki toplumun biriken öfkesi bir ölçüde söndürülebilir ama nihaî çözümü siyaset üretmelidir. Bu sorun partiler arası polemik yapılmamalıdır. Milli bir sorun olduğu unutulmamalıdır.

Siyasi partiler tabanlarına ve topluma hitap ederken toplumsal barışa yönelik bir dil kullanmalıdır.

Bu olaylar ve bu sorun iktidar-muhalefet arasındaki kavgada siyasi malzeme yapılmamalıdır.

Etnik kışkırtıcılığı çağrıştıran ifadeler kullanılmamalıdır. Cenaze törenlerinde siyasal rant elde etmek gibi bir anlayış bırakılmalıdır.

Ve bu sorun özellikle, komşularla düşmanlığa neden olmamalıdır.

Daha da önemlisi, Çukurca olayı "sözün bittiği yer" olmamalıdır. Çünkü "sözün bittiği yer", dilimiz varmıyor ama iç savaşa giden yolun işaretleridir.

Diyeceğimiz odur ki, toprakları Anadolu halkının kanıyla sulanarak, büyük bedeller ödenerek kurulmuş bu devlete ve bu güzelim ülkeye yazık etmeyelim.

Yeni nesile korkulu bir Türkiye bırakmayalım.

Yorumlar (0)
Yorum yapabilmek için lütfen üye girişi yapınız!
banner255
banner133
13°
açık
banner303
Namaz Vakti 24 Eylül 2020
İmsak 04:57
Güneş 06:22
Öğle 12:38
İkindi 16:02
Akşam 18:43
Yatsı 20:02

Gelişmelerden Haberdar Olun

@