İnsan; bir toplumsal, en gelişmiş bir canlıdır. Dünyaya bir ana ile babanın eseri olarak gelirler. Vatanlarında bir sevgi ortamında yaşamak isterler. Çocukluk döneminin geçtiği yerleri, ömür sonuna dek ararlar. Doğdukları köylerine her yaz aylarında elmeyi planlarlar. Halen bu geleneği yürüten köylerimiz vardır. Bir örnek verelim:

Çorum ili, Osmancık ilçesine 21 km uzaklıktaki Çampınar k öyünün kışın nüfusu 480 iken, yaz aylarında 1500’leri bulur. Her yaz ayında akrabalarını bekleyenler de, akrabalarını görmeye gelenler de çok mutludurlar.

2018 yılının yaz aylarında Çampınar köyüne gleenler de, onları bekleyenler de özlemlerini giderirler. Boş zamanlarında da doyasıya sohbet (söyleşi) ederler. Çok zaman da sohbet konuları;

-Sevgi,

-Sevilmek, olur.

Bunları dile getirenleri dinleyebilirsiniz. Şöyle ki;

-Evte ben bu köylüyüm. Sevgiyi ailemde anamın kucağında öğrendim. Çevremde sevgi ortamında yaşamak istedim. Her yerde, bir sevgi ortamı aramaya başladım. Bir rastlanı sonucu sohbetinize katıldım. Beni dinleyeceğiniz için öncelikle teşekkür ederim.

Sevgi, insanlara özgü, eşsiz bir bağlılıktır, yeni bir ölümsüz duygudur. Sevgi insanı gereğinde özveriye götürecek olan şeye ya da bir kimseye içetlikle dolu bir bağlılık göstermesidir. İşte insanoğlu sevgiyi ana kucağında öğrenir. Analar, birer sevgi kaynağı olurlar. Toprak gibi karşılık beklemezler. Çocuklarını kendilerinin bir parçası sayarlar. Çocuk büyük, ananın çocuk sevgisi kalbinde son nefesine dek yaşar da yaşar. Dilerim bu sevgi, tüm insanlarda aynı düzeyde olsun! Sıramı arkadaşıma veriyorum.

-Ben de bu köylüyüm. Köylünün “milletin efenisi olduğuna” temelden inanırım. Köylü, kendisini vatanına adayan insandır. Bu da böyle biline!

Sevgi konusunu dinledik. Ben de sevginin temeli olan “sevmek” sözcüğü üzerinde duracağım.

Sevmek, bir mastardır. Sev sözcüğünden üretilmiştir. Herkes “oku” der, ben de “sev” diyorum. Ama sev sözü kalbimizde derinlemesine yer bulamıyor. Ananın gösterdiği sevgiyle yetinmek zorunda kalıyorum. Sevmek ne demektir? Onu açıklıyorum.

Sevmek, bir kimseye (insana) ya da bir şeye karşı yakın, sımsıcak duygulu olmaktır.

Bir ansanın hoşnutluğudur.

Bir kişinin her şeyden zevk almasıdır.

Birine aşırı derecede sevgi duymasıdır.

Bir kişinin, bir görüşün aşk düzeyinde sevilmesidir. Bir başka deyiml esevdalısı olabilmektir.

Sevmek, bir insanın okşanmasıdır. Kalbinin kazanılmasıdır.

Sevmek bir yerin koşullarının kişilere uygun gelmesiyle de başlar.

Sevemeyeni sevenler de çıkmaz.

Ne demişler, sev ki sevilesin!

Canlıyı, cansızı, aynı düzeyde seven kişi insan gibi insandır.

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol