01.06.1924 günü Orta Anadolu’da, bir köyde doğmuşum, bir rastlantı sonucu okumuşum. 27 yıl öğretmenlikten sonra rehberlik, danışmanlık yapmışım, yapıyorum. Bu ileri yaşımda beni etkileyen yazının başlığını size sunuverdim.

Birinci köşe yazım; Eğitimci Gözüyle Salim Savcı, Çampınar, Osmancık-Çorum diye, Keşan Önder Gazetesinde yayınlandı. İsteyenler internetten okuyabilirler.

İkinci köşe yazım:

Birinci yazımda; Şili devetinde eğitim uğraşısını verenlerin;

-Veliler mi, vatandaşlar mı olduğunu sormuştum. (Hayır diye de açıklama yapmıştım.)

-Öğrenciler olduğunu öğrenince de şoke olmuştum. Bu eylemin öncülerini de bulduğum halde yazmamıştım.

-Şili devletinin de Birleşmiş Milletler’de adının bizim gibi gelişmekte olan ülkeler arasında adına da rastlamamıştım. Öğretmen Dünyası (bana göre), “Öğretmen Dünyası” (dergiye göre) dergisinin 445. sayısını beklemeye koyulmuştum. Derginin 445. sayısını aldım. Sayfa 46’daki sayın Mutahhar Aksarı’nın yazısını bulunca, çocuklar gibi sevindim. Tam bir gece, ikinci köşe yazımı yazabilmenin sıkıntısını yaşadım.

Şimdi, emekli fizik-kimya öğretmeni olarak;

-Her anne ile babanın,

-Tüm velilerin,

-Her vatandaşın,

-Eğitim konusuna ilgi duanların,

-Eğitim deyince mangalda kül bırakmayanların...

daha nicelerinin sayın Aksarı’nın bu çevirisini okumalarını bekliyorum. Bir de;

-Eğitim fakültelerimizin

-Eğitim sendikalarımızın “Parasız eğitim” konusunda;

-Ailede 3 yıl,

-Kreşlerde 2 yıl,

-Anaokullarında 1 yıl,

-7 yaştan gün alınca 5 yıl ilkokul,

-3 yıl ortaokul,

-3 yıl lise ve dengi okullar,

-2 yıl yüksek okul,

-4 yıl üniversite öğretiminin parasız olmasını sözde değil, kalpten diliyorum. Hem de özlemle!

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol