Toplumsal bir varlığız. Diğer canlı varlıklara benzemiyoruz. Onları bir bölümü içgüdülerine göre hareket ediyorlar. Yalnız insanlar kendilerine verilen akıl ve beyin işlevi ile dur, zevk bilmeden, her şeyin nedenlerini, oluşumlarını arattırıyorlar.Ben ölmeye başlayınca, kendilerini bilerek, bilmeyerek öne çıkarma eğilimine girebiliyorlar. Karşılarına kıskanmak kavramı çıkıyor.

Kıskanma konusu; dün var idi, bu günde var yarında olacak. Kesindir, denilince kıskanmak üzere bilgiler toplanır. Şöyle ki:

-kıskanmak; bir kişinin yakınına ya da çevresinden başkalarına gösterilen ilgiye dayamamaktır.

- Bir yakınımız, karşı cinsten (erkek-kadın)birisine ona karşı en küçük bir ilgi gösterilmesine bile çekinmek yada dayanamamaktır.

- Saygınlık istenilen konuda imrenmek bile, kıskanmayı kamçılar.

- Bir başkasının, çevresindeki bir kişiye göstereceği yakınlığı çekememek de kıskanmayı körükleye bilir.

- Bu çerçeveleri bilebilenlerimiz, isterlerse, kıskanmamaya kendilerini yönlendire bilirler. Çünkü kıskanmada ben ve ben de ben vardır onun tutsağı olmamak da bizim elimizdedir. Bu kez; biz ve siz dediğimiz gün güzellikler, iyilikler bizimle olur. Bencillik de evimizin kapısından içeri giremez oğlu giremez!

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol