Birbirlerini çok seven dostlar bir çayevinde biraraya geldiler. Oradan, buradan, şuradan konuştular. Birisi duramadı;

-Dostlarım, herkes kin sözcüğünü bilir. Ama bu sözcüğün çağrıştırdıkları çok fazladır. Herkesten bildiklerini söylemelerini geleceğimiz için yararlı görüyorum, dedi, söyleşi başladı;

-Kin, insanlara ait, toplumlarda beğenilmeyen bir duygudur. Öç almaya yöneliktir. Bir gizli düşmanlıktır.

-Bana göre, kinin içerisinde öç almayı düşünen güçlü bir hınç da vardır. Hınç ise, öç almayı ister. Kin beslemye neden olur. Hatta intikam almayı bile düşünebilir.Bunu da sürdürmeye kalkışabilir.

-Kinin içerisinde bir de beslediği kinden vazgeçmemek de yatar.

-Kin tutan kişi, gizli düşmanlığını da beslemekten kendisini alamaz. Bu duygunun da tutsağı olabilir.

-Kinin içerisinde öç beslemek ve öç almak yatar. Bu ise intikam almayı körükler.

-insanoğlu, bir kötülüğe, bir kötülükle karşı koymaktan kendisini alamayabilirse, kendisini yalnızlığa itmiş olur.

-Dostlarım, son konuşan kardeşim yalnızlığa itilmekten söz açtı. İnanınız, içim yandı. Çünkü insan olarak bizler bir toplumsal varlığız. Toplumsal varlığın bireyiyiz. Birbirimizi sevmek, saymak zorundayız ki, yalnızlık içerisine düşmeyelim. Ak ve kara günlerimizde birbirimize sahip çıkalım ki, yetiştirdiğimiz yavrularımızın gözlerinde örnek olarak yer alabilelim de!

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol