Doğal ortamlarından uzakta, kentlerin sokaklarında yaşamak zorunda kalan kedicikler her an nelerle karşı karşıyalar: açlık, hastalık, soğuk, acımasız insanlar, hızla geçen araçlar… Ne var ki, asıl zorluk dişi kediler için, yavrularını dünyaya getirecek yer bulmak… Sonra da o yavruları büyütmek… Kimi “insan”ların “hayvan” deyip geçtikleri canlılar için de, “annelik” sanki farklı mıdır?

Geçtiğimiz aylarda basına ilginç bir haber yansımıştı. Birlikte okuyalım:

“Doğum Sancısı Tutan Kedi Aile Sağlığı Merkezine Gitti

Bitlis’in Tatvan ilçesinde doğum sancısı tutan bir kedi, Tatvan 2 No.lu Aile Sağlığı Merkezi’nin kapısına gitti. Bitlis 13haber sitesinde yer alan habere göre, görevliler sağlık merkezinin kapısında miyavlayan kediyi içeri aldı. Durumunun bildirilmesi üzerine Tatvan Belediyesi Veteriner İşleri Müdürlüğü ekipleri hamile kediyi Tatvan Belediyesi Sokak Hayvanlarını Kısırlaştırma ve Rehabilitasyon Merkezi’ne götürdü. Normal doğum süresinin geçtiği belirlenen kedi sezaryen yöntemiyle ameliyata alındı ve dört yavrusu oldu.”

Biz de, anne kediye “Geçmiş olsun!”, yavrular için “Allah bağışlasın!” diyelim…

Önceki yıllarda,  sokağa çıktığı zaman tüm kedilerin arkasına takıldığı bir komşumuz vardı. Kasaptan aldığı ciğeri ufaklıklara yedirerek dolaşırdı. Sonraları sağlığı evden çıkmasına izin vermeyecek duruma gelse de onları penceresinden doyurmayı sürdürmüştü. Komşumuzla bir gün, ufaklıkları birlikte doyururken anlattığı sevimli bir yaşantıyı aktarmak istiyorum:

“Tek katlı, bahçe içinde bir evde oturuyorduk. Bir akşam kapı tık tık vuruldu; baktık ki, bir kedi! Yalvarır gibi miyavlıyor. ‘Tanrı misafiri!’ diyerek içeri aldık. Salonda şöyle bir bakınıp kanepenin altına daldı. Orada büzülmüş oturmakta… Bir kutu bulup kediyi içine koyduk. Gece kanepenin altında öylece bıraktık. Sabah, kutunun içinde ne görelim! Annenin yanında üç tane yavru!”

“Yani kedicik size ‘Affedersiniz, evinizi doğumevi olarak kullanabilir miyim?’ demiş, değil mi? Tanrı misafirinden Tanrı’nın bebekleri! Onları ne yaptınız?”

“ Ne yapalım; anne bizim oldu, bebekleri de biz büyüttük!”

Tüm kadersizlerin çaldıkları zaman açılacak kapılar bulmaları dileğiyle…

14 Aralık 2016 /ANKARA

(Fotoğraf: Özin Erdemli)    

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol