Kendini bilmezin biri akıla ve mantığa sığmayan bir açıklamada bulunmuş. Toplumda Farsçayı ve Arapçayı sevenlerin kullandıkları sözcüklerle, haram, günah demiş. Çok büyük bir çam devirmiş, hatta altında kalabileceği bir duvar yıkmış.

Sabrınıza hürmeten söylenilen sözü aktarayım:

-insanların evlerinde köpek ve kedi beslemeleri haramdır, günahtır!

Bu sözü işitince donup kaldım. Benim köylüm İbrahim’in köpeğini konuşturdum:

Ben, köylü İbrahim’in köpeğiyim. Onun evini, eşini, çocuklarını, daha çok da İbrahim’i korurum. Sahibim İbrahim ilçede bir kiremit fabrikasında çalışır. Ben ona saat 07.00’de havlayarak minibüse geç kalma diye üç kez havlarım. O da çoktan hazırdır. O önde ben arkada minibüs durağına varırız. Ben duvarın dibinde topum üzerine otururum. Arabaya binip gidince hemen eve dönerim.

Ben köpeğim ama İbrahim’in saat 18’de köye döneceğini bilirim. O saatte minibüsü karşılarım. İbrahim minibüsten inince benim başımı bir okşayıverir, işte bu akşama canıma can katar. Ben bir köpeğim ama bana değer vereni severim de severim!

Değerli okurum, bu yazıyı neden yazdım, kısaca açıklayayım: Bizler insanız. En gelişmiş canlıyız. Akıl ise yalnız bizlerde var. İçimizden biri çıkıyor, i nsanların ehlileştirdiği köpeği kediyi aşağılıyor. Aşağılayan aşağıya düşer. Düşer sanılan köpek de insanı sever oğlu sever!

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

banner251