Toplumlar gelişme düzeylerine göre kavramları çok kez okuyarak değil, o kavramın olumsuzundan öğreniyorlar. Örnek olarak da “edep” sözcüğünü, onu ve olumsuzu olan “edepsiz” sözcüğünden öğreniyorlarmış. Daha çok da gelişmekte olan ülkelerde değil, geri kalmış ülkelerde bu durum böyle imiş.

Yani, gelişmekte olan ülkemizde de, edep, edepsizlerden öğrenilmekte imiş. Biz, bunları bir yere bırakalım, edep ile ilgili sözcüklere bir göz atalım diyoruz. Edep’in detayına iniyoruz.

Edep sözcüğü Arapçadır. Türkçemizde de yaşar, gider. Türkçemizde, insanların söz ve davranışlarında beğenilen yanlarının adıdır. Derinlemesine de şunları içerir.

-Terbiye (eğitim)dir. Bu da vücut, zihin ve ruh yeteneklerinin insanlarda geliştirilmesidir.

-Bir yerde de kibarlıktır. (Bir insanın kibar olması durumudur. Kısaca, nazik olmaktır. Nazik olan kişi, başkalarını saymayı bilir. Bu ise incelikli davranmayı bilmek demektir.)

-Edep sahibi kişi, yol ve yordam bilir. Bu ie, çevikliktir, çalımdır, alışkanlıktır.

-Edepli olan kişi, ar sahibidir. Utanmayı ve utanç duymayı bilir. Utanmaz duruma asla düşmez.

-Edepli olan insan; edepsiz duruma düşmez. Daima edep sahibidir. Eline, diline, bir de beline sahip olmasını bilir. Bu ise, bir kişinin ar sahibi olmasıdır.

-Edep sahibi olan insan, geçimsiz, edepsiz, hatta şirret sahibi olamaz.

İsterseniz sizler de ekler yapabilirsiniz. Çünkü dünyada yalnız düşünebilen tek canlı varlık, bizleriz de!

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

banner155