1974’ten bu tarafa “köşe yazısı” yazdığım halde bana böyle bir soru sorulmadı. Ama 2107 Mart başlarında bir yakınım konuşmaları arasında şöyle söyledi:

-“Bebeği sallayan kadın, düyayı da sallar.” Deyip noktayı koyuverdi. Açıklama da yapmadı. Deyim gibi olan bu sözcük üzerine şu bilgileri topladım. Benim yerime bu soruya cevap bulabilmesini diledim:

Kadın: Karanlıklardan güneş gibi doğar. İnsanlara aydılıklardan mutluluklar getirir.

Kadın: Derdi, günahı unutturur. Mutluluğu okutan olur.

Kadın: Tatlı bir sestir, şarkıdı, türküdür. Söylenmemiş bir duygudur. Açıkçası yazılmamış sözdür.

Kadın; Çaresiz kalsa bile onuruyla yaşamak ister. Eşi ile çocuklarını eli altında okşamak ister.

Kadın; Yöneticidir, önderdir, bir toprak anadır. Barıştan, dostluktan, mutluluktan yanadır.

Kadın; sağlık alanında ön sıralarda yer alır. Melek görünümüyle dermandır, eşsiz bir ilaçtır.

Kadın; sevendir, sevilendir. Gönüllere girip kalmayı bilendir.

Kadın; eştir, anadır ana! Her sabah da güneştir.

Kadın; Burdur’da muhtar Keziban yengedir. Kurtuluş savaşında Kastamonu’da Şerife Bacı’dır.

Kadın; hayatın her şeyi, başlangıcıdır? Mutluluğun temel taşıdır.

Kadın; eşinin destekçisi, yakınıdır. İyi ve kötü günlerde hem bakılanı, hem de bakanıdır.

Kaynakça: Kadın Destanı, Prof. Dr. İsa Kayacan

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

banner251