|
“Otuz Beş Yaş” şiiriyle Türk ve Dünya edebiyatının ölümsüzleri arasına giren Cahit Sıtkı Tarancı’yı, 19 Mart gecesi İstanbul’da İş Bankası kulelerinde Atilla Birkiye’nin hazırladığı, Mehmet Birkiye’nin sahneye koyduğu “Düşten Güzel” adlı bir programda andık. Tilbe Saran, Metin Belgin, Bülent Emin Yarar ve Hakan Gerçek Cahit Sıtkı’dan şiirler okurken, solist Şevval Sam, Kanunda Güzin Yılmaz, Kemençede Neva Özgen ve Tanburda Ege Yıldız eşliğinde söylediği nefis şarkılarla şiir severleri büyüledi.
ABBAS
Haydi Abbas, vakit tamam; / Akşam diyordun işte oldu akşam.
Kur bakalım çilingir soframızı; / Dinsin artık bu kalb ağrısı.
Şu ağacın gölgesinde olsun; / Tam kenarında havuzun.
Aya haber sal çıksın bu gece; / Görünsün şöyle gönlümce.
Bas kırbacı sihirli seccadeye, / Göster hükmettiğini mesafeye,
Ve zamana. / Katıp tozu dumana, / Var git, / Böyle ferman etti Cahit,
Al getir ilk sevgiliyi Beşiktaş'tan; / Yaşamak istiyorum gençliğimi yeni baştan…
diyerek, hayata tutunmaya çalışan Cahit Sıtkı,
GÜN EKSİLMESİN PENCEREMDEN
Ne doğan güne hükmüm geçer, / Ne halden anlayan bulunur;
Ah aklımdan ölümüm geçer; / Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.
Ve gönül Tanrısına der ki: /- “Pervam yok verdiğin elemden;”
Her mihnet kabulüm, yeter ki, / Gün eksilmesin penceremden!
adlı şiiriyle umudunu yineler,
ŞAŞIRDIM KALDIM
Şaşırdım kaldım nasıl atsam adım; / Gün kasvet gece kasvet.
Bulutlar, sisler içinde bunaldım; / Gök mavisine hasret.
Olmuyor seni düşünmemek Tanrım, / Ummamak senden medet.
Suyun dibine vardı ayaklarım; / Suyun dibinde zulmet.
Kalmadı ümidin soluk ve cılız, / Işığında bereket.
Ve ölüm, kapımda kişner, sabırsız, / Bir at oldu nihayet… diyerek, şaşırır kalır.
OTUZ BEŞ YAŞ ŞİİRİNİN SONUNDA,
Neylersin, ölüm herkesin başında.
Uyudun, uyanamadın olacak.
Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında.” diyerek, hayata veda eder.
Acıyı, ıstırabı ve ölümü çağrıştıran şiirleriyle Türk milletinin acılı kaderine isyan eden büyük üstad Cahit Sıtkı Tarancı’yı aşağıdaki ağıt rubaimle sevgi, saygı, rahmet ve şükranla anıyorum.
Cahit Sıtkı üstadım hep ölümle yaşadı,
Her doğan gün Abbas’la hep ölümü aradı,
Gün görmedi, bedbahttı, isyan etti feleğe,
Hazanda kaldı hep, hiç bahar yaşamadı… (Mehmet Özata)
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
