|
“
Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
” bulunaklı, yazı başlığımla aynı adı taşıyan bir şiir düştü örüşümağından (internet).
Ozanı da (bulunakta adı geçen) bu arkadaşımız mı bilemiyorum.
Dizelerin sanatsal bir değeri yok ama yine de etkilendim bu şiirden; sizlerle paylaşmak istedim.
Yorum size ait...
* * *
Aşk, meşk derken; dünyadan bir türlü kopamadım.
Senden özür dilerim, hazırlık yapamadım...
Görüyorsun, yanımda ne valiz var, ne bavul
Uykum öyle ağır ki; ne zil duydum, ne davul...
Yaşım yetmiş olsa da gör ki, fıkır fıkırım.
Bu cümbüşlü alemi, ben nasıl bırakırım!
Hani bir söz var ya; “yaş yetmiş, iş bitmiş...”
İnan ki bu bir yalan, bunu diyen halt etmiş...
Ey Azrail! Dur biraz, sana yalvarıyorum.
Yasal haklarım için, bir avukat arıyorum...
Hayallerim, düşlerim, yarım kalan işlerim.
Estetik yapılacak daha, burnum, dişlerim...
Elli yaşımda ancak voleyi vurabildim.
Hortumlar sayesinde holdingimi kurabildim
Gerçi ucuza verdim, şerefin kilosunu
Ama böyle kazandım, bildiğiniz uçak filosunu
Ey Azrail! Ne olur, bozulmasın pazarım.
Sana şöyle yüklüce bir çek bile yazarım...
Şu masmavi havuzlu sarayıma baksana;
O daracık mezarda, yazık olmaz mı bana?
Tahmin ediyorum ki; mevlit de okuturlar.
Ortalığı birazcık gülsuyu kokuturlar
Araya reklam konur; bir ilahi aryası
Mevlit bitince başlar dedikodu furyası
Etlerim, kemiklerim didik didik edilir.
Ben az gelirsem eğer, köklerime gidilir.
Ey Azrail! İnan ki hazırlığım yok daha
Hele şu din konusu, çok karışık bir saha...
Bazı büyük abiler, köşeleri tuttular.
İrtica diye diye, beni de korkuttular.
İlahiyat adına, ekranda iki kaçık
Kimlerin kuklaları oldukları apaçık.
Alim, zalim karıştı, renkleri seçilmiyor.
Velisiz kaldı sokak; deliden geçilmiyor
Bu cinayet kervanına, kocabaşlar da dahiller
Tuz bozulmuş, ne yapsın bizim gibi cahiller?
Henüz daha gündemde, ne oruç var, ne zekat
Ne Kuran’la tanıştım, ne de kıldım tek bir rekat
Gönül desem, henüz genç, daha haccım duruyor.
Nerede bir taze görsem, kalbim küt küt vuruyor.
Edemedim bir türlü, şu nefsimi terbiye.
Ortalıkta ne görse; tutturuyor “ver” diye...
Ey Azrail! Bilirim, gelince beklemezsin;
Tükenen vadelere, saniye eklemezsin.
Bu satırlar boş gezen bir ömrün hikayesi.
İbret alanlar için, son pişmanlığın sesi...
Bilmem ki, bir duvarda bu mütevazı çaba
Bir küçücük pencere, açacak mı acaba? 20 Mart 2007 Salı
|
= Fotoğraf Var
