|
İstanbul Bahçelievler Belediyesi sınırları içinde meydana gelen akıl almaz kazada, bir yavrucak kaybedilmiştir. Sokakta, eli annesinin elinde yürürken, nasılsa annesinden kurtulan çocuk, kendisini açık durumda olan kanalizasyon çukurunun içinde bulmuştur. Çocuk, üç km. Uzakta ölü olarak kanalizasyon açığından çıkarılabilmiştir. Bir insan yavrusu, hiç bir sebep yokken ölmüş ve aramızdan ayrılmıştır. Buna ecel ölümü diyebilir misiniz? Kaderi bu mudur çocuğun? Siz çocuklarınızı, her sokak gezintisinde, sırtınızda mı taşıyorsunuz?
Kanalizasyon çukuru niçin açılmıştır? Anlaşılıyor ki, bu semtte, iskan tamamlanmış olmasına rağmen, alt yapı çalışmaları devam ediyor. İnsanların oturduğu yerde, çalışanların öyle kolay tedbir almaları düşünülemez. Zaten, müteahhidin adamı da bizim söylediğimiz yola başvurmuş ve izahını da böyle yapmıştır. Tedbirler alınsa bile, insanlarla başa çıkamadıklarını söylemiştir. Bu cins kazaları da olabilir olarak kabul etmiştir. Herkesin mantığı herkesin olacaktır. Ancak, herkesin bir mantığının olması, insan aklının erişebildiği hakikatları da kapatamaz.
Bir şehir, köy, mahalle veya semtin yapılabilmesi için önce onun planı yapılıyor. Plan kabul edildikten sonra da, altyapı işlemlerine başlanıyor. Burada, o devrede, oturan insanlar olmadığına göre, çalışanlar da kendilerini korumasını biliyorlar. Bilmiş olmalarına rağmen, kanalizasyon menfezlerinin ağızlarının açık bırakıldığı görülmüş değildir. Büyük insanların bu menfezlere düşmeyeceğini nasıl ilebileceğiz?
Yukarıya yazdıklarım medenileşmiş toplumlar için geçerlidir. Bizde ise, şehirler ve mahalleler resmi teşekküllerce kararlaştırılıp yapılıyor değil. Halkımız önce yerleşiyor, yetkili organlarımız sonradan, vatandaşlarımız için hizmet getiriyorlar.
Şimdi felsefeyi bir tarafa bırakıp, nasıl olması gerektiğini gözden geçirelim. Yapılış şekli ne olursa olsun, bu menfezler yapılıp bitirilir ve ağzının kapağı da yerleştirilir? Bir kanalizasyon menfezinin açık bırakılması söz konusu olamaz. Bütün sorumluluk ta, bu işi yapan şahsa aittir. Bu işi, nihayet iki kişi yapacaktır. Bu iş bitmeden, bu iki kişi oradan ayrılamaz. Sorumluluk bu iki kişinindir. Bu iki kişi, işlerinin ehli olarak yetiştirilmiş iseler; tehlikenin idraki içindedirler. Sorumluluk ta zaten budur. Sorumluluk, tehlikeyi bilme, anlama ve önleme bilgisidir.
Şimdi de, memleketimizin iki insanı olarak konuşalım: Bizim işçilerimiz ve başka insanlarımız, yaptıkları iş için yetiştirilmiş midirler
Bir insanımıza, ne iş yapabileceği sorulunca, size verdiği cevap açıktır: Vatandaşımız her şeyi yapabilir.
Bu sözün anlamı, bu insanımızın hiçbir iş bilmediğidir. Hiçbir iş için yetiştirilmemiş insanı, her işi yapar kabul ederseniz ve ona iş verirseniz, alacağınız netice budur.
Sorumlu olması gereken şahıs diyor ki: biz, herkesin başına bir kontrol eden koyamayız. Biz de başka bir şey söylüyor değiliz ki. Her insanı, kendini kontrol edecek şekilde yetiştirirseniz, kontrol konmasına gerek kalmaz.
Bunlar okullardan iyi yetiştirilenlerde aranan vasıflardır. Şark merhamet anlayışından kurtulunmadan, bir yere varılamaz. Şark zihniyetinden kurtulunmadan, millet te, devlet te olunamaz. Bin yıllık bir devlet ulusallaşmadan dağılım yoluna girer. İşte Avrupalı milletler, yalnız akıl içinde bu söylediklerimizi eğitimle başarmışlardır. Kilisenin bu anlayışta payı olamaz.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
