Ben kendi payıma, Sayın Başbakan’ı çok takdir ediyorum. Sezar’ın hakkı Sezar’a…

Sayın Başbakan, bizim kuşağımız çocuklarının basit ve ilkel oyunu çelik çomağı geliştirdi; ondan, (kendi  kişiliğine ve kendi felsefesine yaraşır) bir  kültür yaratıp, dehasına(!) deha kattı.

Sayın Başbakan (kendi söylemiyle) verdi çelik çomakları halkın ve de muhalefetin eline; onlar çelik çomak oynarken; O, tüm netameli işlerini yağdan kıl çeker gibi sessizce ve tek tek gerçekleştirdi.

Kadrolaştı.

Özelleştirmeleri gerçekleştirdi.

Pazarlayıp pazarlayıp, sattı; satıp satıp, pazarladı.

Emeksiz yemek hazırladı.

Ekonomiyi, üretmeden, tükete tükete  (geçici de olsa) rahatlattı.

Kendi buluşu “sadaka kültürüyle”,  yerini sağlamlaştırdı.

Muhalefet, ellerine tutuşturulan çelik çomakla oynarken O, Çankaya’yı da (anayasal kurumların tüm direnmelerine  karşın) ele geçirdi. Ağzına vurup, lokmasını alacağı kişiyi o koltuğa oturttu.

O ana kadar egemen olamadığı anayasal kurumlara da, Çankaya’ya oturttuğu bu kişi aracılığıyla egemen oldu.

Artık kendi medyası, kendilerini  akçalayan özel kurumları, kendi hukuku, kendine özgü demokrasi anlayışı var.

Artık o bir padişah. Daha doğrusu, O kendini öyle sanıyor; öyle sandığı için de öyle davranıyor.

Kendine biat etmeyen birileri olursa, o birilerine anında tepki veriyor, sinirleniyor, muhteşem(!) belagat kültürünü(!) dışa vuruyor.

Sövüp, sayıyor; insanları, kendine biat etmeye, kızdığı kişi ya da kurumları boykot etmeye çağırıyor.

*  *  *

Sayın Başbakan’ın topluma aşıladığı çelik çomak kültürü, bu toplumda bağımlılık yarattı artık.

İnsanlar Başbakan’ın ağzına içine bakıyor, bugün elimize ve dilimize ne verecek diye…

Başbakan’ın her söylemi, toplumun ve muhalefetin yeni çelik çomağı oluyor. İnsanlar o çelik çomağı oynarken; Başbakan ayıplarını gizliyor, suçlu yandaşlarını saklıyor, yolsuzluklarına kılıf buluyor, ya da yandaşlarının yolsuzluklarını unutturmaya, alalamaya çalışıyor.

Ama bu arada da; işine gelen yolsuzlukların savcısı, işine gelmeyenlerin avukatı olmayı da  ihmal etmiyor.

O, artık bir çelik çomak uzmanı.

Herkes kabul etsin ki, O bu işi çok iyi biliyor. Dünya ve Türk Siyasal İslam Siyaseti, Sayın Başbakan’ın bu tür önemli buluşlarından çok yararlanıyor.

*  *  *

Sayın Başbakan son  Şanlıurfa ziyaretinde, Türk Halkı’nın eline yeni bir “çelik çomak” daha verdi.

Bu defa da, “…Bayramın adını bir başka türlü  değiştirmişler… ‘Şeker Bayramı’ demişler… Bu bayram, dört dörtlük bir Ramazan Bayramı (dır).  Ne (demek) Şeker Bayramı? Buna kültürel erozyon denir. Bunlara fırsat veremeyiz, vermemeliyiz…” deyiverdi.

İlahiyat hocalarımız, “… ‘Şeker’ ya da ‘Ramazan’ adının kullanılmasının kimseyi rahatsız etmediğini ve etmeyeceğini, her iki deyişin de Osmanlı’ya kadar uzandığını…” söylediler.

Ben de bugüne değin, hep ‘Ramazan Bayramı’ adını kullandım, çünkü ailemden öyle gördüm, öyle duydum, dilim de ona alıştı.

Ancak yansız ve dürüst ilahiyat hocalarımızın dediği gibi; bu Bayramımıza, ‘Ramazan’ dense ne olur, ‘Şeker’ dense ne olur?

Artık Sayın Başbakan’ın bu tür çelik çomak oyunları, kabak tadı vermeye başladı.

Tüm okurlarımın ŞEKER BAYRAMINI, en içten duygularla kutlar, iyiliklere, güzelliklere aracı olmasını dilerim.