Theodor Herzl, Siyonizm’i kuran bir Yahudidir. Bu zat, Orien Express’le seyahatı esnasında, birlikte taşıdığı not defterine aşağıya aldığımız notları yazmış: “Sultan Tahtını kurtarmak ve güvence altında tutabilmek için Jön Türklerle ittifak yapmasının zorunlu olduğunu düşünüyormuş. Jön Türkler ise, Makedonyalılar, Giritliler, Ermeniler ve daha başkalarıyla sıcak ilişki içindeler. Sultan, bu anlaşma sayesinde, kendisinden istenilen reformları yapabileceği kanısında bulunuyor.

Oysa, Sultan Filistin’i bize versin, karşılığında biz Yahudiler sultanın evini düzen esokalım. Maliyesini düzeltelim, dünyadaki fikir akımlarını destekliyerek ve yönlendirerek dünya kamuoyunu sultanın lehine çevirelim.” Şu satırların not defterine yazıldığı tarih 17 Haziran 1886’dır.

Siyonizmin bu kurucusu, Osmanlı imparatorluğu içinde bir devlet istiyor değil; Sadece, Osmanlı İmparatorluğu içinde, Yahudilerin toplanmasını istiyor. Öteki Osmanlı milletlerinin nasıl bir vatanları varsa, Yahudilerin de Filistin’in sahibi olmalarını istiyor. Filistin’de vatan edinecek Yahudiler, yine de Osmanlı hakimiyeti içinde, altında kalmış olacaklar.

Biz, daha önceleri, Ağa Han’ın kitabından da böyle bir teklifi yazı olarak sayın okuyucularımıza nakletmiştik. Yukardaki bilgiyi de, Aytunç Altındal’ın Laik adlı kitabından naklettik. Fikirler arasında benzerlik olduğu için, biz bu iki ayrı bigiyi birleştirerek yeni bir makale haline getirmek istedik. Artık, eski çamlar bardak olmuşlardır. Yahudi devleti bu gün bir vakıadır ve ilerde de sözü geçen bir vakıa olarak kalacaktır. Yahudi devleti hakkında köklü bilgilerimizin olması, bizim için de ehemmiyet taşır durum ortaya getirmiştir.

Ağa Han’ın hatıratında yazılanlara göre, İngilizler bu zatı iki defa Abdulhamid Padişaha ricacı olarak göndermiştirler. İngiliz devleti, Padişahtan, sadece Yahudilerin Filistin’de toplanmalarına izin vermesini istemiştir. Buna karşılık, İmparatorluğun borçlarının silineceği söylenmiştir. Bu teklifi Abdulhamit, elinin tersiyle geri çevirmiştir. Ecdadının kılıçla aldığı toprakları para ile satmayacağını söylemiştir.

Ağa Han’ın hatıratındaki yazılanlara göre ve siyasi müşavirlerin de verdiği bilgilere bakılırsa, Padişah bu teklifi reddetmekten pişman olmuştur. Böyle bir pişmanlık bilgisini, biz başka bir vesikada okumadık. Belki de buz rastlamadık. Osmanlı mantalitesini iyi bildiğimize göre, Padişah’ın bu şekilde düşünmüş olmasına da hiç ihtimal vermiyoruz.

Abdulhamit Padişah, Filistin’de Yahudilerin toplanmaları fikrini kabul etmiş olsa, acaba, Osmanlı imparatorluğunun kaderi değişiklik gösterir mi idi?

Yine bizim düşüncelerimize göre, Osmanlı büyük bir borcun altında ezilmekten kurtulmuş olacaktı. Borçsuz kalmış olmak, Osmanlı devletine büyük bir nefes aldırmış olacaktı. Ayrıca, Yahudilerin gelişmiş olanlarından, devlet işlerinde daha çok istifade edilmiş olacaktı. Yapılması düşünülen değişikliklerin çoğunu da.

İttihat ve Terakki mensupları yapabilme imkanını bulacaklardı. Bunun dışında, borçsuz kalan imparatorluk, Alman devleti yaında değil, ya müttefiklerin saflarında yer alacak veya, belki de en iyisi, tarafsız kalabilecekti.

Ağa Han, neticeyi bizim düşündüğümüz gibi yorumlamak taraftarı. İngiltere’nin kendisi de bir imparatorluk olduğuna göre, iki imparatorluk zihniyetinin birbirini koruyacağı ve destekliyeceği kanaatını Ağa Han sergilemek istiyor. Açıkçası, osmanlı İmparatorluğu tarafsız kalmış olsa bile, varlığını koruyabileceği izlenimini Ağa Han vermek istiyor. Herzl, böyle bir düşünce sergilemiyor ama, beki o da, Osmanlı’nın yardımı karşılığı büyük yardımlar göreceği fikrini taşıyor olmalı.

Biz, bu güne kadar okuduklarımızdan ve duyduklarımızdan şunu çıkarıyoruz ki, Osmanlı İmparatorluğunun ortadan kaldırılması zamanı gelmişti. Rusya’nın ve bizzat İngiltere’nin Osmanlılar üzerinde düşünceleri vardı. Onun ortadan kaldırılmasıyla, İngliiz imparatorluğunun kazanımları çok abartılı olarak düşünülmüştü. Her hal içinde, bizim adı güzel imparatorluğumuz ortadan kaldırılacaktı. O zaman, biraz zaman geçmiş ve durum değişmiş olduğundan, bir Mustafa Kemal çıkışına bile belki muvaffak olamıyacaktık. Olanları olduğu gibi kabullenmek zorunluluğu vardır. Hakikatlar da olmuş olanlardır. Boş yere hayaller kurmanın da bir anlamı yoktur.