www.corumhaber.net - SONSUZLUĞA DOĞRU HIZLA YOL ALAN TREN... VE HAYATIN VAGONLARINDA BİZLER...

Anasayfa

YAZARLAR

GÜNAY ERTUĞ

SONSUZLUĞA DOĞRU HIZLA YOL ALAN TREN... VE HAYATIN VAGONLARINDA BİZLER...

03 03 2007

Nereye gittiğini bilmediğimiz…

Ama asla başka bir yere gitmeyen…

Ve asla bilinmeyen bir durakta durmayan…

Aslında hayat olmayan, ama hayat gibi duran…

Sonsuzluğa doğru hızla yol alan, trenin vagonlarındayız hepimiz. Çoğu zaman hazırlıksız yakalandığımız, sığındığımız, vagonlarda bütün körlükleri çoğu zaman görmeden elimizden akıp gidiyor…

Görmeden…

Bakmadan…

Duymadan…

Hissetmeden…

Herkesi birbirine yabancı, herkesi birbirinden uzak, herkesi herkesden ıssız bırakan vagonlar. Hiç anlamadan gelip geçiyor ve aniden tekinsiz bir ayna gibi kırılıyor elimizde. Ellerimiz, yüreğimiz, beynimiz acıdıkça biz daha çok yaşama sarılıyoruz.

Ülkemizde, vagonun en lüks mevkisinde oturan sorumluların, attıkları her yanlış adımda doğan bir çok kötü neticeden hesap sorulmadığını da biliyoruz.

Vagonların içinde atılan yanlış adımları kazasız belasız atlatabilmek için tüm çabamızı sarf ediyoruz.

Raydan çıkmadan hayırlısı ile yolun sonunu getirebilme endişesini taşıyarak…

Bir çok siyasetçileri ağırladık bu vagonlarda. Misafir olarak alıp, ev sahipliğine soyunanlar da oldu. Yıllarca taşıdık durduk.

ANA bulduk, methiyeler dizdik…

BABA bulduk, ağıtlar yaktık…

Doğrudur doğru olmasına, analar da babalar da çok önemlidir hayatımızda. Biz hepsini yufka yürekli sandık…Yanıldık

Duyguları az olan, zaman zaman da taş yürekli gibi davrananlarla karşılaştık. Neden taş yürekli sandık onları?

“Allah kimseye evlat acısı göstermesin” derler ya…

Biz evlatları olarak yıllardır öldük öldük dirildik de, bir kılları bile kıpırdamadı. Ateş hep düştüğü yeri, yani bizleri yaktı.

“DÜNYA FANİ…

ÖLÜM ANİ” diyerek, sadece seyirci kaldılar yaşadıklarımıza.

Şimdi bir çoğunun yolları tıkandı.

Siyasetteki o muhteşem, o parlak günlerini ve o MUHTEŞEM MAHŞERİ KALABALIKLARINI ancak cami avlusunda toplayabiliyorlar.

Sabah evinden çıkıp o trenin vagonlarına binen, yaşlısı, genci, trenin sürücüsü, askeri, polisi, öğrencisi herkes “yaşadıklarımızdan bıktık artık” diyerek bir yerlere gidiyor.

Yürekleri onulmaz acılarla ne denli sızlarsa sızlasın…

Beyinleri bitmez tükenmez öfkelerle ne denli zonklarsa zonklasın…

Bir hırka, bir lokma için o vagona biniyor…

Her Gününüz Güzel Olsun.

< Önceki		Sonraki >

[ Geri ]

SİTE İÇİ ARAMA

BİLGİNİZ OLSUN

ÜYE GİRİŞ / ÇIKIŞ

Gazete Oku

Son Eklenen 5 İlan

	BAYAN ELEMANLAR ALINACAK İş Verenler (30.08.2008)
	SATILIK TARLA Satmak Istiyorum (30.08.2008)
	ELEMAN İş Verenler (28.08.2008)
	RADYO FREKANSI Satmak Istiyorum (28.08.2008)
	= Fotoğraf Var