Bu gün memleketimizin yaşadığı hayatı, eski zamanlarda Fransa da yaşamıştı. Bizde, aksi tesadüf neticesi olarak, Fransa’nın yaşadığı bu acı günlerde, orada bulunuyorduk. Öyle anlar olurdu ki, bir masada oturan insanlar, hiç konuşmadan ve birbirlerine hiç bakmadan dakikalarca otururlardı. Ayrılırken, selam vermeyenler bile olurdu. Fransa’da beş yüz bin Cezayirli hapiste bulunuyordu. Bizzat Fransızlarda, politik bakımdan çeşitli fikirlerin sahibi idiler. İnsanların birbirlerine itimatlarının olmadığı bir devreyi, biz de onlarla birlikte yaşamak zorunda kalmıştık.

Bu söylediğim günlerin anlatılacak ve hatırlanacak yanları yoksa da, yine de yaşanmış günlerdir ve acı hatıralar teşkil ederler. Siyasi partilerin geçimsizliklerinin ve anlayışsızlıklarının ne olduğunu ben biliyorum. Bu sebeple, bu gün memleketimizde olanlarla, Fransa’nın o günlerini kıyaslama imkanına da sahibim. Eğer bu kıyaslamayı iyi yapabilirsem, belki de faydalı bir iş yapmış olacağımdır:

Fransa’da yaşanan o manzara, bu gün Türkiye’de yaşadıklarımızın hemen hemen aynıdır. Partiler arasında bir anlaşma sorun değil. Kimse kendisini suçlu bulmuyor. İktidar partisi ise, Anayasa Mahkemesi kararına rağmen ve de mahkeme başkanı sayın Haşim Kılıç’ın temennilerine rağmen, AKP genel Başkanı sayın R. T. Erdoğan, kendisini hiç bir şeyle bağlamamıştır. “Ne eskiden, laiklik karşıtı bir hareketin odağı bizim parti olmuş, ne de bundan sonra olacaktır” dedi. Hiç bir şey kabullenmeyen bir lider, bundan sonra geldiği yolda gitmeyip te ne yapacaktır?

Fransa’da, Fransız devleti dimdik ayakta idi. Devlet teşkilatı aynen, eskisi gibi çalışmasına devam ediyor ve vatandaşlarına karşı devlet tarafsızlığını gösteriyordu. Hiç bir Fransız polisi, tarafsızlığını yitirmemiş ve devletin polisi olduğunu unutmamıştı. Hiç bir Fransız polisinin, bir Fransız vatandaşının ayağı ucuna kurşunu kondurarak, atıcılık kabiliyetini gösterme isteğine kapılmamıştı. Polis, Fransa’da, bütün karışıklığa rağmen, Fransızların koruyucusu olduğunu açık seçik gösteriyordu. Ayrıca, o sırada konuşulmamış olmasına rağmen, malikhanesinde karısıyla oturan bir General De Gaulle vardı.

Böylece, ana prensipler sağlam kalmış olunca, bir ciddi adam, bir tek te olsa, Fransa’yı uçurumun kenarından çekip düzlüğe çıkardı. Bunları gördük ve sonucu da seyrettik. Esmer tenimizden dolayı, bilhassa geceleri, Cezayirli sanılarak, polis tetkikine tabi olduğumuz anlar da olmuştur. Fakat, yabancı olmamıza rağmen, pek te şikayet edeceğimiz işlemlere maruz kalmadık. Yanlış yapılan işlemler için, Fransız polisinden özür dilendiğine de pek çok defa şahit olduk.

Türkiye kötü anlar yaşamaktadır. Türkiye’nin bir General De Gaulle’ü yoktur; ama, Türkiye’nin de geçmişten deneyimleri vardır. Akıl kullanılması da, Türkler için deneyim sahalarında bulunmaktadır. O zaman, deneyimlerimizi ve aklımızı kullanırsak, bu karışıklıklardan hem kendimizi ve hem de ülkemizi düze çıkarabiliriz. Ülkenin nimetlerinden nasiplenen insanlar, ülkenin yardıma muhtaç olduğu bir anda, gereken yardımı yapmayı ülkeden esirgememelidirler. Türkiye perişan bir duruma sürüklenirse, bundan zararsız çıkacak bulunmayacaktır. Kısa akıllı olup ta, fırsatı kötüye kullanmak isteyenler, kendilerini gizleme imkanını bulamayacaklardır.

İnsanlarımız akıllarını kullanıp doğru yolu bulmaları arayışına devam ederken, bilhassa emniyet güçlerimizin devlete ait olduklarını unutmadan hareket etmelerinde, ülkemizin sayılmayacak kadar çok çıkarları vardı. Hem emniyet güçlerimizin ve hem de halkımızın aklı selimlerine güveniyoruz. Sıradan günler yaşamadığımızın herkes bilincinde olmalıdır.