İnsanoğlu toplumsal bir ortamda yaşadığı için, insanları tanır. Onlardan kendisine yakın olanları izlemeye başlar. Nitelikleri uyanları, arkadaş, dost, vatandaş, din kardeşi olarak sever. Acılarını, sevinçlerini paylaşmayı bilir. Hiçbir zaman kendisini kasmaz, bencilliğe giden davranışları yapmaz, herkesi dilde değil yürekten sevmye başlar. İşte o zaman bu kişi çevresindeki insanların yardımına koşmayı düşünür. Yardım isteyenlere üç şekilde yaklaşır.

1. Dil ile,

2. El ile,

3. Cep ile.

1. Dil ile: Dil, insanoğluna başkalarıyla didişmek için verilmemiştir. Başka bir şeyin yarası iyi olur ama dil yarası kolay kolay onulmaz. Kişi biraz da duygusal ise, beğenilmeyen durumlara neden olabilir. Genel olarak insanoğlu bu yolu kapalı tutar. Yardım etmek kişiye sevgiyle yaklaşır. Dili ile ona öneriler sunar. Hiçbir zaman da karşısındakinden karşılık beklemez. İşte insan olmak da budur.

2. El ile: Çevresindekilere yardım yapmak isteyen kişi, becerikli ise eliyle de yardım yapabilir. El yardımı, karşısındaki kişinin bir eksiğini tamamlayabilir. Arkadaşlığın, dostluğun kökleşmesine neden olabilir.

3. Cep ile: İnsanoğlu, doğar, büyür, gelişir, bir işin sahibi olur, üretmeye başlar. Gelirine göer gider yaparsa bir yerde birikimleri olabilir. Bu kız da sevdiği kişiye para ile yardım yapabilir. Yalnız karşısındaki kişi, bu parayı, zamanında veya hiç ödemez ise insanoğlu bu kız cep ile yardım yapmamaya yemin edebilir. Ondan sonra da düşünür, taşınır, almamak üzere yardım yapabilir. İşte bu durum da o kişinin kişiliğini ortaya koyar.

*      *      *

Yukarıdaki yardımın yollarını; köylü, sade bir vatandaştan öğrendim, yazıverdim. Ne söylemek istediğimi anlatamamış isem siz onu daha iyi bir şekilde düşünüp yapabilirsiniz.