|
Memleketin son yirmi yedi yıldan bu yana nerelere geldiğinin en son göstergesi, Kenan Evren’nin Marmaris koyundan verdiği demeç olmalı diye düşünüyorum.
Gerçi, canımın sıkıntısından demecini tam okumadım ama üç aşağı beş yukarı söylediği şey şu…
“Madem ki Avrupa Avrupa diye tutturuyoruz o zaman her şeklimizle onlara benzemeliyiz.
Amerika, Almanya vs. gibi unu-tuzu kuru ülkelerin eyaletleri var, onlara bir şey olmuyor.
Hal böyle olunca biz de ülkeyi çeşitli eyaletlere bölelim ve merkezi hükümetin yetkilerini yerel güçlere teslim ederek ülke yönetmeye devam edelim.”
Söyleyene değil de söylediğine bakın derler adama…
Dediğim gibi nerden, nereye geldik.
Sırf bu türlü düşünüyor diye koca bir neslin neredeyse tamamına yakın bölümünü heder et, sonrada kalk o insanların düşünüp de söylemeye cesaret edemediği kelimeleri ardı ardına sırala…
Olacak şey değil…
Cahil desen değil.
Bilmiyor, aklı yetmedi desen hiç değil!..
Peki nerden çıktı bu cümleler..
Paşamız bir zamanlar Almanya’ya gitmiş de orda üç tane bayrak varmış ta birisi ülke, öteki ziyaretçilerin ülkesinin bayrağı ve diğeri de o eyaletin kendi bayrağıymış…
Ve sonuçta kimse kavga etmiyor, gül gibi geçiniyorlarmış…
Neden bizde olmasın mış!..
Bilmez mi ki koskoca paşa, söylediği o ülkede yaşayan tek bir insan dahi ülke bütünlüğünü bozacak girişimlerde bulunmaz.
Bilmez mi ki, sınırlarında toprak talebi veyahut herhangi bir nedenden ötürü en ufak bir çatışma çıkmaz…
Ve en önemlisi bilmez mi ki ikinci cihan harbinden sonra o ülkede etnik denebilecek en ufak bir olay yaşanmamış ve bir tek insan o nedenle can vermemiştir…
Ben, bildiğini tahmin ediyorum!..
Belki de bizler bilmediğimiz için hep onun bildiğini sanmıştık…
Yeri gelmişken anlatayım;
Adamın teki kulaktan duyma bilgilerle kendisinin ne kadar çok zeki, akıllı ve bilge olduğunu anlatmaya çalışırmış.
Duyduğu her şeyi araştırıp soruşturmuşçasına etrafına nakledermiş.
Yine bir gün dost sohbetinde konu dönmüş dolaşmış kurbandan açılmış…
Ve başlamış bizim bilge adamımız anlatmaya.
Efendim demiş;
“Kurban, Nemrutun kızını kesmesi ile başlamış bir ananedir. Bunu gören Tanrı, Azrail’in eline bir keçi vermiş ve nemruta, kızı yerine bu keçiyi kurban etmesini öğütlemiştir. Bizlerde bu olaydan sonra kurban kesmeye başlamışız” demiş…
Bu kadar ukalalığa dayanamayan birisi en sonunda patlamış;
“Nerden başlasak ki senin cehaletini düzeltmeye!
Bir defa senin o dediğin insan Nemrut değil, İbrahim Peygamberdi demiş…
Kurban etmek istediği kız değil, oğlu hazreti İsmail di…
Gökten gelen Azrail değil, Cebrail Aleysselamdı.
Getirdiği keçi değil koyundu…
Batıda Yunanistan. Doğuda Sivas’a kadar olan bölgemizde gözü olduğunu saklamaya ihtiyaç duymayan Ermenistan…
Altında İran…
Adı ağır ağır dillenmeye başlanan o malum ülke, Suriye…
ve denizin ortasında Rumlar…
Hepsinin üstüne, ağızları açılınca ülke içerisinde biz şu kadar kişiyiz diyen etnik ayrımcılar..
Siz bu coğrafyada eyalet sistemi getireceksiniz ve bir müddet sonra parçalanmayacaksınız…
Şimdi bir kez daha düşünelim…
Bir zamanlar insanların hayatını sırf düşünüyor diye karartan bir insan, aradan geçen yirmi yedi senede düşünmekle kalmayıp, çar çabuk uygulamaya koyalım diye demeçler verebiliyor.
Ya bilmiyor, ya mahsuscuktan yapıyor!...
Ne diyelim?
Her Gününüz Güzel Olsun.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
