Genellikle köy yaşamında söylenen bir sözmüş gibi gözükse de ticari ve siyasi yaşamda uygulamalı olarak yaşanıyor. Ortaklıklar kuruluyor… menfaatler araya giriyor… Öküz ölünce de ortaklıklar kopuyor.

Siyasette de yıllar yılı böyle olmadı mı?

Köy halini şöyle bir hatırlayalım bakalım. Siyaset ile ne kadar benzerliği varmış şaşırıp kalacaksınız.

Köy yaşamını bir çoğunuz bilirsiniz. Hele yaşı ellilere gelmiş insanımız daha da iyi bilir o yaşantıyı.

O devirlerde elektrik, su, yol, traktör, hatta araba bile görmek çok kişiye nasip olmamıştı.

Radyonun bataryalı olduğu, düğmesini açığınızda yarım saat sonra ses geleninden… Isınıp da çalışanından… Televizyonun gavur icadı, bisikletin şeytan arabası olduğu zamanlar. Anladınız siz.

Hemen hemen herkesin evinde bir ÇİFT ÖKÜZ’ü vardı. Zengin ailelerde bu sayı katlanıp giderdi.  KENDİ İNEKLERİNDEN OLMA ÖKÜZLER ise daha bir kıymetliydi köy halkı için. Bir çoğu henüz buzağı iken anlardı nasıl öküz olacaklarını. Bu yüzden bekler bekler satmazdı kimse.

İleride iyi birer ÖKÜZ olacakların anaları, o zaman köylerde yaşayan bildiğimiz yerli ineklerdi. Koyundan biraz büyük.

Babaları da bir zamanlar Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı’nın teşviki ile ziraattan alınan ziraat boğası dediğimiz görkemli tosunlar olurdu.

Özel bakılırdı, ileride iyi ÖKÜZLER ve belki de BOĞALAR olmaları için.

Ziraat boğası sahibi olmak öyle herkesin ve her BUZAĞININ harcı da değildi.

Köyün ileri geleni olacaksın…

Şehir de irtibatın olacak…

Ya muhtar, ya da paran bol olacak…

Bu soylu buzağıları özenle besleyeceksin…

Buzağılar üç ayda tosun olacak…

Genç tosunlarla baş etmek kolay mı?

Adamı fıtık eder peşinde koşturmaktan.

Kimi köylü de bakar bakar, buzağılarından bir halt olmayacak, adamcağız ne yapsın. Öküze de bu memlekette ihtiyaç var.

Çift sürülecek, odun taşınacak. İşte o zaman iş nalbanta kalır.

Sözümüz meclisten dışarı ama siyaset ile ne kadar benzerliği var değil mi köy yaşamının ve köy yaşamındaki ÖKÜZLERİMİZİN.

ÖKÜZ ÖLÜYOR…

ORTAKLIKLAR AYRILIYOR İŞTE…

Her Gününüz Güzel Olsun.