|
Çevremizde kötü davranışlara maruz kalan insanların içler acısı durumunu gördükçe, “İNSAN OLMAK” bu kadar zor mu diye düşünüyorum.
Ve bu “İNSANLIKTAN ÇIKANLAR” çoğaldıkça da ben “ÇİLEDEN ÇIKIYORUM”
İnsanlıktan çıkanlar deyimi kendi özünde bile psikolojik sorun olarak gözüküyor saten.
Başkalarının insanlık onurunu zedeleyenler zaten insan da olamaz.
Tarih insanlıktan çıkanlarla ilgili sayısız örneklerle doludur. Günümüzde de bu örnekleri farklı şekillerde görmekteyiz.
İki kötü örneği de ekranlarımızda sıkça görüyoruz. Ve biz o görüntülere bakmaya bile dayanamazken, o insanlar insanlıktan çıkanlarla beraber yaşamaya devam ediyorlar.
Malatya…
İstanbul…
Ve daha bilmediğimiz, görmediğimiz bilmem kaç sayıda çocuk yuvası.
Bir diğeri de Adana’daki ruh sağlığı hastanesinde yaşananlar.
Malatya ve İstanbul’da yaşanan olaylar, insani duyarlılığını kaybetmemiş herkesin yüreğini dağlayan ve çoğumuzu göz yaşına boğan insanlık dışı olaylardı.
Masum yavrularımız, yaşamları boyunca izlerini taşıyacakları yaşantılara maruz kalıyorlar
İşin en hazin boyutu ise kendilerini koruma gücünden yoksun yavrularımızın, kendilerine dayak atan, hakaretler yağdıran, aç ve pislik içinde bırakan, narin bedenlerini kaynar su ile yakan kişilerden bile sevgi ve merhamet bekler olmaları…
Kendilerine eziyet edenlere bile, dünyanın en güzel varlıkları olan “annelerimizin” ismini vererek;
“ANNE BENİ SEV”
“ANNE NE OLUR BENİ DÖVME”
“ANNE BENİ YAKMA” şeklinde tepki vererek, umursanmaya, değer görmeye, yani kısacası var olmaya çalışan çocuklarımıza bunları reva görenler, “İNSANLIKTAN ÇIKANLAR” DEĞİL MİDİR?
Peşinden İstanbul’da bir diğer yurtta buna benzer görüntülere şahit olmamız, üzüntümüzü, öfkemizi ÇİLEDEN ÇIKARAK arttırmadı mı hepimizin?
Bir diğer kahredici olay hemen ardından Adana’da akıl hastanesinde yaşandı. Hayatla ilişkisi kesilmiş, düşünme yeteneğini kaybetmiş insanlara yapılan davranışlar, bir kere daha kanımızı dondurmadı mı?
Kendinizi bir an çocukların, akıl sağlığı bozuk olanların ve yakınlarının yerine koyun.
Daha sonra da kendinizi, yetkililerin, siyasilerin, işkencecileri torpille işe yerleştirenlerin yerine koyun.
Utanma duygunuzu, insanlığınızı kaybedeceğiniz korkusu ve endişesi ile hemen kendi konumunuza dönersiniz.
Hangi gerekçe onlara haklılık kazandırabilir ki…
Hesaplarını nasıl verecekler bu yaptıklarının?
Yetkililer İSTERLERSE hemen gerekeni yaparak bu insanlık dışı işleme son verebilirler.
İSTEMEK BİR SONUCUN YARISIDIR.
İSTEYEREK BAŞLAMAK İSE SONUCA ULAŞMANIN KARARLILIĞINI GÖSTERİR.
Her Gününüz Güzel Olsun.
|