1994 yılında yayınladığım “Bir Çığlık Osmancık’tan” adlı şiir kitabımdan sonra rubaiye merak sardım. Her ne kadar Necip Fazıl Kısakürek ;

Bir gün anlaşılır şiir, / Çoğu gitti azı kaldı,

Ekmek gibi azizleşir, / Çoğu gitti azı kaldı…

dese de, ben şiirin anlaşılacağına inanmadığım için rubai(dörtlük) yazmaya başladım. Hayat çok hızlı. İnsanların şiire ayıracak, düşünecek zamanı yok.

Oysa rubainin, hayatı dörtlüğe sığdıran felsefi bir yapısı var. Türk müziğindeki  şarkı gibi, zeminle başlıyor, nakaratla devam ediyor, meyanla yüceliyor, son mısrada şair kanaatini söylüyor.

Rubai geleneği 13.yüzyılda meşhur İran’lı ozan ve filozof Ömer Hayyam’la başladı. İnternette www.siir.gen.tr sitesinde Ömer Hayyam’ın Sabahattin Eyüpoğlu çevirisi 380 tane rubaisi var. Hepsi de başlıbaşına bir hayat dersi olan bu rubaileri okumanızı tavsiye ederim.

Ben de Ömer Hayyam’dan, Yahya Kemal’den, Arif Nihat Asya’dan, Halet Çelebi’den, Cemal Yeşil’den, Orhan Veli’den, Fuat Bayramoğlu’ndan, Yılmaz Karakoyunlu’dan, Ümit Yaşar’dan binlerce rubai okuduktan sonra rubai yazmaya başladım.

Sıra bana geldi rubailerde,

Çoşarım, taşarım rubailerde,

Hayatı dörtlüğe sığdırmak için,

Zamanı aşarım rubailerde…(Mehmet Özata)

Rubailerle tırmandım asumanın damına,

Üstadları ararken Hayyam geldi yanıma,

"Rubailer hikmettir, çocuğum onlar” dedi,

Bari sizler yazarak, fatiha yollayın ruhuma…(Mehmet Özata)

 Gülelim dostlar, bu alem ağlamaya gelmez,

Ararsan dağdır dertler, sormaya gelmez,

Olmakta olana gücün yetmezse eğer,

Kadere yaslan, fazla sorgulamaya gelmez..(Mehmet Özata)

 Ete kemiğe büründün, Adem oldun dediler,

Ruh ve akıl verdiler, insan oldun dediler,

Eleştirel akılla hikmeti sorgulayınca,

Sen her şeye karışma, fazla oldun dediler…(Mehmet Özata)

 Diriliş ahiret ötesi yaşanacak ruhsal zamandır,

Ahiret ruhların kavuştuğu sanal mekandır,

Tanrı’nın üflediği ruhlar yine Tanrı’ya dönecektir,

Bundan ötesi muammadır, kim ne derse yalandır…

                                                                       (Mehmet Özata)

 Tekamül etmezsen yaşamı anlayamazsın,

Başına her geleni kadere bağlayamazsın,

Dünya bir ibret sahnesidir, düşünsene biraz,

Her şey senin tercihindir, kimseyi suçlayamazsın…

(Mehmet Özata)