|
Bir kurban bayramını daha kutladık. Gücü ve hali-vakti yerinde olanlar kurbanlarını kestiler. Yaşlılar gençlere ellerini öptürebilmek için yollarını gözlediler. İnsanlar olanakları ölçüsünde birbirleriyle bayramlaştılar.
Anadolu’da özellikle de Çorum’da Allah’a şükür daha geleneklerimiz değerlerini kaybetmediler ve halen devam ediyor. Büyük şehirlerde unutulan bayramın tadını Çorum’da yaşayabilirsiniz.
Bayram namazının kılınmasının ardından hep birlikte yenen kahvaltıdan sonra, akşam yemeği için kalabalık sofralar hazırlıklar yapılır. Çorum beşlisinin yanı sıra sofralarda turşu da yerini alır. Özellikle kelek turşusu.
Turşunun suyu gibi her şeyin de suyu çıktı…
Kurban bayramı öncesi, dört kişilik bir aile için açlık sınırının 615 YTL olduğu açıklandı. Dolayısıyle boyunlarında bıçağı görmeseler bile milyonlarca insanımız bu manada açlığa kurban edildiler.
Yine kurban bayramı öncesi bir çok vakıf, dernek ve kuruluş kurbanların kendilerine bağışlanması için amansız bir yarışa girdiler.
Ne hikmetse bunca kurbanın derisine hiçbir kuruluş sahip çıkmıyor. Eskiden kurban derilerine sahip çıkan bu kuruluşlar, şimdi kurbanın kendisini istiyorlar.
Demek ki bu ülkede hayvanın DERİSİ ile insan DİRİSİ iyi para etmiyor artık.
Yine tanıdığım böyle bir kurum yöneticisi, vatandaşa ucuz olarak kurban keseceklerini söyleyerek, paranın kendi kurumlarına bağışlanması adına reklam yaparken, iş kendi kurbanına gelince bizzat başında durarak yapıyor.
Kimileri, dostlar alışverişte görsün mantığı ile, borcu gırtlağına dayandığı halde kurban kesmeye kalkıyor.
Kimileri de, bayram seyran nedir bilmezken, Uludağ ya da Kartalkaya’da bir an önce kayak yapmak adına havale yolu ile kurban kestiriyor. “Şekerim bizim eve zaten her gün kilolarca et giriyor. Et yemeyenlere bağışladık” diye anlatırken kendi camiasından birine, kazandığı sevabı da para kazanır gibi hesaplıyor.
Sanatçılar ve mankenler de bayramda işin magazin tarafına ağırlık vererek dikkat çekiyor ve taraf topluyorlar. “Aaa bak o da kurban bayramında anasının mezarına gitmiş, babasının da elini öpmüş, üstelik kurban parasını bağışlamış, helal olsun”
Sanki bunların yapılması için ünlülere ayrıcalık tanınmış gibi…
Her şeyin suyu çıktı, turşunun suyu gibi…
Bir taraftan “çağ atladık” türküsünü dilimizden düşürmüyoruz. Diğer taraftan neredeyse kişi başına yardım derneği ve yardım kuruluşu düşmesine seviniyoruz.
Acaba diyorum, yardım kılıfı altında insanlara dağıtarak istenilen gücün iktidara gelinmesine vesile mi olunuyor? Ve bu yardımlarla “hazır asker” konumuna mı geliyoruz?
Al kurbanı, ver oyu!
Al kömürü, ver oyu!
Al sıcak yemeği, ver oyu!
Al hayır çarşısından giyeceği, ver oyu!
Al erzak torbasını, ver oyu!
Al bedava kalacak yeri, ver oyu!
Seçilmenin ve seçmenin de suyu çıktı, turşunun suyu gibi…
Ne kadar değerlerimiz varsa bizleri ayakta tutacak olan, öyle ya da böyle hepsi birer birer menfaatlere kurban ediliyor.
Ve bizler de öylece bakıyoruz…
Sadece bir araya gelince bilgiçlik taslayan sözler sarf ediyoruz; “ne olacak bu ülkenin hali” diye.
Her Gününüz Güzel Olsun.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
