Emekliye yeni ayrılmış adam, kendisine lisenin yanında küçük, şirin bir ev alır.

Emekliliğinin ilk birkaç haftasını huzur içinde geçirir. Ama ders yılı başlayıp okul öğrenciyle dolduğunda, sorun da başlar. Öğrenciler, bağırıp çağırmakta, çöp bidonlarını tekmelemekte, çekilmez gürültüler çıkarmaktadırlar.

Emekli adam, buna bir çare bulmak zorunda olduğunu düşünür.

Ertesi gün çocuklar yine gürültüyle geçerlerken evin önüne çıkar, onları durdurur ve;

- Çok tatlı çocuklarsınız, çok da eğleniyorsunuz. Bu neşenizi sürdürmenizi istiyorum. Ben de sizlerin yaşındayken bu şekilde gürültüler çıkarmaktan hoşlanırdım. Bana gençliğimi hatırlatıyorsunuz. Eğer her gün buradan geçer ve gürültü yaparsanız, size günlük 1 dolar vereceğim, der.

Bu teklif öğrencilerin hoşuna gider ve birkaç gün gürültüyü sürdürürler. Sonra emekli adam yine onların karşısına çıkar:

- Çocuklar enflasyon beni de etkilemeye başladı. Bundan böyle size sadece 50 sent verebilirim.

Çocuklar durumdan pek hoşlanmazlar, ama gürültüyü de sürdürürler.

Birkaç gün sonra yine benzer bir diyalog:

- Bakın çocuklar, henüz maaşımı alamadım, bu yüzden size günlük ancak 25 sent verebilirim, tamam mı?

- Olanaksız bayım, der içlerinden biri, günde 25 sent için bu işi yapacağımızı sanıyorsanız, yanılıyorsunuz. İşi bırakıyoruz.

Adam nereden mi emeklidir?

Sigorta sektöründen.