(Bir yeni mezun idealist doktorun anısı)

Bundan 30-40 sene evvel filinta gibi bir delikanlı olarak ilk tayin yerim olan Erikli Köyü Sağlık Ocağı'nı kurmak için gitmiştim.  ''Hazır uğramışken.' deyip, Kaymakam Bey elime bir kağıt tutuşturmuştu.  Çiçek aşısına dair bir emir vardı.  Çantamı, ilaçlarımı, iğnelerimi yeniden gözden geçirdikten sonra atıma binerek Erikli Köyü'nün yolunu tuttum.  İkibuçuk saat at sırtında yol aldıktan sonra köye ulaştım.  Köyde beni muhtar karşıladı. 

-Hoş geldin beg...

-Hoş bulduk, dedim.

-Hayırdır?

-Aşı yapacağım da..

-Ne aşısı?

-Çiçek..

-Çok eyi..  insanlara mı?

-Tabii insanlara.

-Zor begim!

-Nedenmiş o?

-Olmazlar da ondan begim..

-Ama salgın var!

-Buraya salgın neyin uğramaz beyim.

-Sen köylüyü topla!

Biraz sonra baktım, köyün korucusu hem düdüğünü öttürüyor hem de bağırıyor:

- Ey ehali gasabadan pangacı geldi...  Sizinnen gredi lafını konuşacak!

- Yahu ben bankacı filan değilim, dedim.

-Sen bilmen begim aşı-maşı dirsek bir tekini toplıyamak, işin içine para lafını gatacan ki millet toplana...

Biraz sonra köyün biricik, isli ve rutubetli kahvesi tıklım tıklım doluydu.  Ayağa kalktım:

- Köylü kardeşlerim, dedim.  Şimdi sizlere, insanlığı mahveden, girdiği yerde felaketler meydana getiren bir konudan bahsedeceğim...

Ön tarafta oturmakta olan pala bıyıklı biri :

- Begim, ilkin gırediden ağnat, sonama hekayeni ağnadın, dedi.

Kızdım:

- Ben buraya krediden bahsetmeğe gelmedim!

Muhtar araya girdi:

-Yahu, digneyin hele...  Bakın, size memur bey çiçekden bahsedecek, dedi.

-Ne çiçeği?  diye köylüler sordular.

-Hastalık çiçegi

-Ganser mi bu?

-Yoo, dedim.

-Ölese niye diyniyek begim?

-Ama, çiçek de öldürür ....

Arka taraftan bir ihtiyar ayağa kalkarak:

- Begim, dedi, camiye gidecam, ne diyeceksen çabık de!

- Size çiçek aşısı vurmağa geldim.

Hepsi birden ayağa fırladılar:

- Ne aşı mı?  diye bağırdılar.

Sonra muhtara dönerek:

- Ula Iriza, boşuna ismini Dönek Iriza gomamışlar, bizi gandırdın gene, dediler.

- Yahu köylü kardeşlerim, durun yahu, size çiçeğin neler yaptığını anlatayım, ondan sonra gidin.

- Yoh begim yoh.  Biz biliyok.  Çoh duyduk bu lafları.  Bu hasdalık naaparmış, herkesi öldürürmüş..  Aşı olmazsak, tüm ev halkı gıvrana gıvrana ruhunu teslim idermiş.  Garnımız tok beyim bu Iaflara, tok...  Biz, inne minne vurdurmuyok.

-Yahu, bu iğne değil, çizik.

-Cizik mizik.  Anlamak biz öyle şeyden.

Kahve bir anda boşaldı.  Muhtar:

-Dimedim mi begim?  dedi, bunlar furdurmazlar diye.

-Neden?

-Bilmem emme, furdurmazlar işde.  ama gönlün galmasın, gel bana fur!

İyice canim sıkılmıştı.  Çantamdan, ilacı ve iğneyi çıkarırken muhtar:

-Beyim, agrıdıyosa, az fur ha!  dedi.

-Yahu iki çizik atacağım.

-At begim at, emme işden güçden galmayım da...

Korka korka uzattı kolunu.  Aşısını yaptım:

-Hani acıdı mı?  diye sordum.

-Yoo, sinek ıssırır gibi oldu.  Yok begim, şu köylü milletinde akıl denen şey yoh.  ökümat bu kaddar mesarif etsin, aşıcı göndersin, sen gel aşı olma da gaç.

(DEVAMI VAR)