Adam arabasıyla giderken, yolda el kaldıran birini alır. Yolcu arka tarafa biner.

Şoför sorar:

- Eeee hemşerim, kimsin, nereye gidersin?

Yolcu:

- Ben Arzailim, canını almaya geldim, der.

Şoför alaycı bir tavırla;

- Sen mi Azrailsin? Yav senin gibi Azrail olur mu hiç?

Yolcu;

- Daha önce hiç Azrail gördün mü de benzetemiyorsun, der ve ekler, inanmadın bana öyle mi?

- İnanmadım tabii…

- O zaman 200 metre ileride bir adam daha alacaksın.

Gerçekten de adamın dediği gibi şoför 200 metre ileride bir yolcu daha alır. Bu yolcu ön tarafa oturur. Olay daha enteresan biçimde seyretmeye başlar.

Şoför yanındakine sorar:

- Eeee…Sen nereye gidiyorsun?

- Abi beni merkezde bir yerde indirirsen çok sevinirim.

- Yav, şu arkadaki adam bana Azrailim diyor…Görüyor musun şu herifi, hem iyilik ediyoruz, hem de dalga geçiyor…

Öndeki arkaya döner bakar;

- Abi, arkada kimse yok ki…

Şoför hışımla arkaya döner;

- Kör müsün kardeşim, arkada oturuyor ya…

Öndeki bir daha arkaya bakar ve

- Abi senin kafan iyi mi? Yoksa dalga mı geçiyorsun?

Bu kez arkadaki söze girer:

- Gördüğün gibi, öndeki adam beni ne görebilir, ne de duyabilir.

Şoförün bir anda dizlerinin bağı çözülür, bet-beniz atar. Arkadaki;

- Hadi arabayı kenara çek, der şoföre, iki rekat namaz kıl, canını alacağım.

Şoför çaresiz, ağlamaklı, arabayı kenara çeker, arabadan iner.

Sonra…

Sonra ne mi olur?

Adamlar arabayı aldıkları gibi kaçarlar.