Erzincan Üniversitesi haberlerinden biri de, bir öğrencinin bıçaklanmasıdır. Yanlış anlamadınız, Erzincan Üniversitesi’nde öğrencilerden birisi bıçaklanıyor. Bir tartışma kavgaya, kavga da bıçaklanmaya yol açıyor. Burası mahalle kahvesi değil, üniversitedir. Burada ilim yapılır, ahlâk öğretilir ve öğrenilir. Üniverseteden çıkacak insanlarımız, ilerinin devlet yöneticileri ve bütün mekanizmanın seçkin mensuplarıdırlar. Bu seçkin insanların ceplerinde bıçak taşımalarının sebebi olur mu? Görülüyor ki, cepte taşınan bıçaklarla çelik yontulmuyor, zaman zaman adamlar da bıçaklanıyor. Bu bıçaklananlardan ölenlerin de olduğunu ben biliyorum. Ama, yine ben, Fransız üniversitelerinde öğrenci bıçaklandığını görmedim ve kimseden de duymadım.

Görülüyor ki, bir ilim yuvasında, bir üniversitede bile, iptidailik işareti olan cepte bıçak taşıma adeti sürüyor. Lise tahsili bile, bu iptidailiğin geride kalmasını, unutulmasını temin edememiş. Bu cins insanların üniversitede bitirmiş ve bir diploma almış olmaları, bıçak ve belki de tabanca taşıma heveslerini gidermiş olmayacaktır. Para kazanmayı da öğrenmiş olacaklarına göre, belki de bıçak, daha kolaylıkla tabanca ile yer değiştirecektir. Bu cins insanlardan katil olanları görmüyor değiliz ki. Bir hiç yüzünden insanların ölmüş olmaları, işte bu iptidailiklerin unutulmamasındandır. Dedem derdi ki: “Tahsil cehaleti alır, eşeklik baki kalır.” Ata sözlerimizde buna benzer benzetmeler vardır. Dokunaklı söz söylemek, sade benim dedeme mahsus bir özellik değil ki!

Amerika’da, Clinton (Erkek olan) silah satışını ciddi esaslara bağlamak isteyince, Amerika’da bazı kesimler ve bilhassa Cumhuriyetçi kesimler, yani,  Amerika’ya göre sağcı sayılması gereken kesimler ayağa kalkıyorlar. Amerikan vatandaşlarının silah kullanma zevkine dokunulamazmış. Clinton’dan öteki zihniyet bu. O zaman, kafayı bozanlar, silahlarını çektikleri gibi okulları basıp pek çok insanı kurşuna dizerek, adam öldürme zevklerini tatmin edebiliyorlardı. Silah taşımak, bir cins insan hakları arasına girmiş sayılıyor. Amerikalı’nın aklına bu esiyor. Bizde de türban esmedi mi? Herkes ne düşünürse, memleketine göre, o istenen insan hakları olup çıkıyor. Misafirimiz sayın İngiltere Kraliçesi de, türbanı veya kırmızı topuklu kadın ayakkabısını beğenip bir hediye olarak İngiltere’ye götürürse, belki de sorun İngiltere’de bir moda şekline sokulur ve elbette ki, moda şekline getirilen bu dediklerimiz, insan hakları olur çıkar. O zaman, tıpkı “lale”nin ülkemizden Hollanda’ya götürülmesi gibi bir durum ortaya gelmiş olur.

Bir millet olmak zor iş. Bin yılda İngiltere bunu başaran tek devletmiş. Biz bunu, önceleri olduğu gibi, dünkü yazımızda da dile getirmiştik. Millet teşekkül edince, artık insanların etnik kökenleri hatırlanmaz oluyor. Bütün insanlar milletin adını benimsiyorlar ve ona da mensup olmaktan gurur duyuyorlar. Bir millet teşekkül edince, o demek oluyor ki, insanlar medenileşiyorlar da. İnsanların medeni olmasından bahsedince, insanların iptidailik işaretleri olan kavga ve hele bıçak ve tabanca taşımaktan vazgeçiyorlar. Hatta vazgeçiyorlar değil, hiç ihtiyaç duymuyorlar. O zaman da, medenileşmiş insanların memleketinde, insanların yaşamaları zevkli oluyor. Geziyorsunuz, istediğiniz yerde oturup yatıyorsunuz, hiç bir şeyden korkmak, çekinmek aklınıza gelmiyor. Şu söylediklerime itiraz edeniniz olur mu? O zaman, niçin bu iptidailikten vazgeçip te medeni bir millet olunmak istenmiyor? Seçim kazanmada, iptidailikler yerine, medeni alışkanlıklar kullanılamaz mı? İngiltere’de bunların olduğunu görmüyor muyuz?

Bir üniversitede bıçak ve tabanca taşınması, cidden bedevilik olarak alınmalıdır. Bizim de bir üniversitemiz oldu. Artık adından da sık sık bahsedilmeye başlandı. Üniversiteler faaliyetleri de görüyoruz. Bana öyle geliyor ki, bizim Hitit Üniversitemizin gelişmesi daha çabuk olacaktır. Bu gelişme olurken, bu silah taşıma iptidailiğine Çorum’dan silinmese bile, Üniversitesine girmemelidir. Bıçak ve tabanca ile ilim de, felsefe de, ahlak ta yapıldığı görülmemiştir.