Temel’in babası vefat eder. Cenazeye gelen bir aile dostu Temel’e sorar:

- Nasıl oldu?

- 30. kattan aşağıya düştü.

- Vah vah…Desene çok feci öldü…

- Yok yok öyle ölmedi…Tam yere düşecekken manavın tentesine çarpıp tekrar yükseldi…

- Vah vaaah…Daha şiddetli çakıldı o zaman.

- Yok ! Karşıdaki kasabın tenteden zıpladı, bu sefer karşı binanın çatısına…

- Demek çatıya çarpıp öldü.

- Yok ya…Çatıdan yuvarlanıp elektrik tellerine gitti…

- Deme ya !..Çarpıldı o zaman…

- Yok…Teller yaylandı, babamı 200 metre yukarı fırlattı.

- 200 metreden yere çakıldı öyle mi? Yazık !..

- Yok ya…yine en baştaki bakkalın tenteye…

- Orda mı öldü?..

- Yooo….Ordan da yine kasaba…

En sonunda bunalan adam, Temel’e bağırdı:

- Ulan nasıl öldü bu adam?

- Baktık durmuyor, vurduk.

HOCAM HİÇ DEĞİŞMEMİŞSİN

Temel köy yolundan şehre ilerlemektedir, karşıdan da Temel’in köyünden biri ona doğru yaklaşmaktadır.

Köylü: Selamünaleyküm Temel.

Temel: Aleykümselam hocam.

 Köylü: Nasılsın inşaallah ?

Temel: İyiyim hocam, sen nasılsın?

Köylü: İyiyim hamdolsun, Temel bak sana bir şey anlatacağım.

Temel: Buyur hocam.

Köylü: Temel, sen bir gün öleceksin. Sevdiklerin, eşin, dostun seni gömecekler. Yeraltı dünyasının bilinmeyen canlıları senin bedenini yiyecekler ve sen toprağa karışacaksın. Sonra bir çiçek olup o toprakta yeşereceksin. İnekler, danalar gelip seni yiyecekler ve gidip kuytu bir köşeye pisleyecekler. Ve ben o pisliğe bakıp diyeceğim ki, 'Yaaa Temel, neydin n´oldun?'

Temel: Peki ben sana bir şey anlatabilir miyim ?

Köylü: Buyur Temel.

Temel: Bak, sen bir gün öleceksin. Sevdiklerin, eşin, dostun seni gömecekler. Yeraltı dünyasının bilinmeyen canlıları senin bedenini yiyecekler ve sen toprağa karışacaksın. Sonra bir çiçek olup o toprakta yeşereceksin. İnekler, danalar gelip seni yiyecekler ve gidip kuytu bir köşeye pisleyecekler. Ve ben o pisliğe bakıp diyeceğim ki: 'Yaaa hocam, hiç değişmemişsin'.