Kusura bakmazsan eğer sana bir şey sormak istiyorum BULUT KARDEŞ,

Yukarıdan bakınca buralar nasıl gözüküyor?

Siz, havadan memleketin, hatta dünyanın ne hale geldiğini görebiliyor musunuz?

Durumlar vahim mi gözüküyor?

Tamam.

Hava kirliliği yukarıdan gözüküyordur.

Sarı bir şey soluyoruz, oksijen yerine.

İçinde kükürt, kurşun ne ararsan var…

İnsan sağlığına zararlı ne varsa hepsi içinde…

Senin kar gibi beyaz olduğun zamanlara özeniyoruz.

Ne kadar toplamaya çalışsalar da ortalığı, çöplük görüntüsünden kurtaramıyorlar etrafı…

Sanki biz içinde yaşamıyormuşuz gibi, çöpe dönüştürdük dünyayı.

Pisliği ile…

Kokusu ile…

Dalaveresi ile…

Hilesi…

Hurdası ile, yaşıyoruz işte.

Kirlenen sadece, havamız, denizlerimiz, göllerimiz mi?

Sadece çevremiz, görünenlerimiz mi?

Bulut kardeş,

Ruhlarımızda…

Hareketlerimizde…

Laflarımızda…

Kirleniyor dünya.

Doğaya saygımız kalmadığı gibi, birbirimize de saygımız kalmadı bizim.

Kendimize saygımızı da yitiriyoruz.

Umursamaz bireyler olduk hepimiz.

İşin kötüsü, alışıyoruz da böyle yaşamaya.

Gün olmuyor ki,

Kardeşin kardeşi vurduğunu,

Töre cinayetlerini…

İntihar olaylarını…

İşsizlikten ve açlıktan çöplükten yiyecek toplayanı…

Topraklarımız için şehit olanı…

Milletin meclisinde yumruk yumruğa kavga yapanları…

Gün olmuyor ki, okuyoruz… duyuyoruz….

Ellerine geçsen bir, senin beyazlığını bile kullanacaklar.

İçinden saflığını alacaklar.

Ya….

Şaşırıp kalırsın öyle.

Uçmasın, uçamasın diye geçen bir kuşu kanadından bağlayıp kaldırıma yapıştırmışlar.

İşte böyle bulut kardeş.

Biz, BİZİ İDARE ETMESİ İÇİN SEÇTİĞİMİZ SİYASİLERİMİZE BAKA BAKA böyle olduk.

Masum, güçsüz ne bulursak ona yükleniyoruz.

Sürükleniyoruz biz bulut kardeş, sürükleniyoruz…

Sakın imrenme “Keşke benim de ayaklarım yere bassaydı” diye bize…

Her Gününüz Güzel Olsun.