Uyuz; kaşıdıkça kaşındıran.

Daha çok kaşıdıkça derin yaralar açan bir hastalıktır.

Hiç ellemeyip ilacını sürdüğünüzde ise kısa sürede geçer.

Bir kez kaşımamak çok önemlidir.

Ama bunu başarmak oldukça zordur.

*     *     *

Ben şahsen; meteliksiz kalıp düşünmektense uyuz olup kaşınmayı tercih ederim.

*     *     *

Haaa!

Uyuz nerden aklıma geldi?

Sizin soracağınız yok.

Bari ben anlatayım.

*     *     *

 Atila abi var ya bizim Atila abi.

Hani şu gür sesli ihtiyar.

*     *     *

Atilla Laçin.

Bir haftadır görmüyordum geçenlerde gazetede denk düştük.

Abi nerdesin, yerde misin gökte misin?

İn mi oldun cin mi oldun dememe kalmadı.

Hemen kazağını kaldırdı.

Benek benek kızarmış karnını gösterdi.

*     *     *

Uyuz olmuş!

Kih kih kih!

*     *     *

Çaktırmadan olmayan bıyığımın altından güldüm.

*     *     *

Sanki ofsayttan gol yemiş takımın futbolcusu gibi üzgündü Atila abim.

*     *     *

Bana  İnanmıyorsanız tanıyanlar yolda çevirsin,  üzerini soyutup baksın.

Gıkı çıkmıyor.

Valla…

Soyunmam demez.

*     *     *

Bi de sakinleşmiş ki.

Kuzu sanki mübarek.

*     *     *

Gart gart kaşınmakta.

Kendisine “Abi dikkat et kendine yoksa gidersin” dedim.

Uyuzdan kim gittiyse hani.

*     *     *

Neyse.

Bak Atila abi.

Uyuzdan kimse gitmez mitmez dedim ama.

Yine de dikkat et kendine.

Yoksa tahtalara gelirsin en kısa yoldan.

Ardından imamın kayığı faslı.

Teneşir derken.

Atarlar seni 2 metrelik çukura bırakır giderler.

Dost most kalmaz.

Ne dostu?!

Post bile çürür zamanla.

Korkunun ecele faydası yok hani.

Onun için bi hatırlatayım dedim.

*     *     *

Sen yine de çok yaşa Atila abiiii.

Oldu olacak ben de görüyüm bari.