Yer altı oynak.

Sallanıyoruz beşik gibi.

Gıcııır gıcır!

*     *     *

Bendeki korku dağları sardı.

*     *     *

Fay anam fay..!

*     *     *

Depremle birlikte bende de bi tuhaflıklar meydana geldi.

Herhalde aklımda da fay kırılmaları oldu.

Çatlamalar başladı.

*     *     *

Mesela uzun süredir kumaş pantolon giymiyordum.

Amerikan sığır çobanları gibi kotla dolaşmak bana daha rahat ve kolay geliyordu.

*     *     *

Aslında özü o.

Kot pantolon Amerika’da sığır çobanları için üretilmiştir.

Çabuk yırtılıp eskimesin diye.

Bir tutmuş sormayın gitsin.

Şimdi herkes Amerikalı ve sığır çobanı.

*     *     *

Ben de Çorum’un sığır çobanlarının başında gelenlerdenim.

Geçenlerde nasıl olduysa kumaş pantolon giyme zahmetinde bulundum.

Aman  yaa o da ne?

Sen misin giyen?

*     *     *

Evden dışarı çıktım.

Sanki sokakta çıplak geziyorum.

Herkes bana bakıyor.

Üzerimdeki kumaş pantolonu hissetmiyorum bile.

*     *     *

Her şey meydanda sanki.

Yiğidin malı durumu…

*     *     *

Birkaç gün bu durumda utangaç utangaç gezdim.

Olmadı soyundum.

*     *     *

Bu benim söylediklerim biraz delinin kuyuya taş atması gibi oldu ya.

Neyse.

Hadi ben bi kuyuya taş attım siz de çıkarın bakıyım öyleyse!

*     *     *

Sahi deli dedim, taş dedim de aklıma geldi.

 “Bir delinin kuyuya attığı taşı 40 akıllı çıkaramaz” derler ya.

Onu diyenlere var ya!

!!??

*     *     *

Bir delinin kuyuya attığı taşı 40 akıllı çıkartamazsa ben o, 40 akıllının aklından şüphe ederim.

Nasıl akılmış o ?

Hay ben sizin aklınıza!?

Datdiri datdiri.

Dat!

Dat!

Dat!