Şu kısa ömrümüze nice siyasetçileri, nice bakanları, nice başbakanları sığdırdık.

Kiminin siyasi ömrü uzun oldu, kimininki kısa.

Nedenleri bir yana; kimi, kimileri tarafından  çok sevildi, kimi sevilmedi.

Yani?

Yanisi bu işte… Ya sevildiler ya da sevilmediler…

Netice olarak, geldiler ve gittiler.

Siz de sorun soruşturun; geçmişteki siyasilerle ilgili olarak üçüncü kişilerinden alacağınız yanıt, en fazla,  ya “sevdim/severdim”, ya da “sevmedim/sevmezdim” şeklinde olacaktır.

Oysa Tayyip Erdoğan’la ilgili olarak benzeri soruya verilecek yanıtlar, ne yazık ki böyle değil ve hiçbir zaman da böyle  olamayacak.

Ülke insanının bir bölümü, Tayyip Erdoğan’ı taparcasına sevdiğini söylerken;  bir diğer bölümü, sevmemekten öte  “nefret ettiğini” söyleyecek.

Tayyip Bey, bu ortamı kendi hazırladı, kendi yarattı.

Kim bilir, belki de bunun böyle olmasını, özellikle istedi. Bu ortamı özellikle  yarattı.

Oysa 22 Temmuz 2008 akşamı, topluma ne güzel iletiler göndermişti.

Yüzde 47 oy, kendisini ve arkadaşlarını şımartmayacaktı.  Tüm Türkiye’yi kucaklayacak, tüm Türkiye’nin başbakanı olacaktı.

Ancak, 23 Temmuz 2008 sabahından başlayarak, sadece ve sadece yüzde 47’nin Başbakanı oldu. Yüzde 53’ü her fırsatta itti, kakaladı, dışladı.

Bir anda  ne oldum delisi oldu, padişah gibi davranmaya başladı. Her söylemiyle, toplumu gerdi, gerdi, gerdi…  Sonunda ülkeyi üçe bölmeyi başardı(!).

Bütün bunlara karşın  Sayın Başbakan hâlâ “Aaa cambaza bak!” taktiği uygulayarak, Ülkenin başına ördüğü çorapları alalamaya, gizlemeye çalışıyor.

Israrla, toplumu yanlış bilgilendiriyor. Her yanlış bilgilendirme; toplum üzerinde onarımı olanaksız yıkımlar, çöküntüler yaratıyor. Ülke, geri dönüşü olmayan bir yola doğru sürükleniyor.

*  *  *

Benim bu konudaki düşüncelerim belli.

Bazı okurların, yazılarımı, “taraflı olarak” algılamakta inat ettiğini bildiğim için; yazımın bundan sonraki bölümüne, Tayyip Bey gibi “milli görüş” çizgisinden gelen  ve AKP’ye oy veren iki kişiden biri olduğunu gizlemeyen Ahmet Hakan’ın yazısından alıntılar yaparak,  devam etmek istiyorum.

Ahmet Hakan da aynı konuya değinmiş. 31 Mart 2008 tarihli Hürriyet Gazetesi’ndeki  “Gaza Gelme” başlıklı köşe yazısında   şöyle diyor.

“…..

Ey Tayyip Erdoğan…

Senin için çok güzel şeyler yazıp, çiziyorlar.

Diyorlar ki; “Tayyip aslandır, kaplandır… Öyle Başvekil Adnan Menderes gibi, boynunu vurmaya kararlı yargıcın karşısında, ‘Emrinizdeyim Reis Beyefendiciğim…’ diyerek iki büklüm olmaz… Kükremiş sel gibidir, bendini çiğner aşar… Sıkıyı görünce şapkasını alıp gitmez… 8 saatlik MGK toplantılarında, şıpır şıpır ter dökmez…”

Gözleyebildiğim kadarıyla; sen de ‘verilen bu coşku’ karşısında; etten ve  kemikten yaratılmış bir insan olarak, kayıtsız kalmıyorsun/kalamıyorsun…

Ancak…

Görüyorum ki, bu ‘gazlamalar’; maalesef senin yanlış bir  ‘memleket tasavvuru’ içine girmene, yol açtı/açıyor…

Şöyle düşünüyorsun; bütün ‘arızayı’ bir grup çeteci ve darbeci çıkarmaktadır… Onların derdest edilmesi durumunda ortalık güllük gülistanlık olacaktır.

Ne yazık ki bu yaklaşım, gerçek durumu karşılamaya yetmiyor…

Keşke memleketteki ‘arıza’, üç beş ‘kalleş maceraperest’ ile ‘gözü dönmüş darbeci’nin işi olsaydı…

Ancak olay bundan ibaret değildir.

BU TOPLUM İKİYE BÖLÜNMÜŞTÜR SAYIN BAŞBAKAN…

Tamam; bir tarafta sana kayıtsız şartsız mürit yazılanlar var… Sayıları da hayli fazla…

Ama unutma ki; diğer tarafta da sayıları hiç de yabana atılmayacak oranda senden nefret edenler var… Ve esas ‘arıza’ bu derin ikilikten çıkmaktadır.

*  *  *

Sana  bir şey söyleyeyim mi Tayyip Erdoğan?

Bence sen, altı yıldır devam eden devr-i iktidarında; ‘laiklik karşıtı etkinliklerin odağı’ falan olmuş değilsin…

(…)

Senin asıl sorunun şudur; SEN, ASLINDA SENDEN  NEFRET ETMEYECEK BİR KİTLEYİ, SENDEN NEFRET EDECEK HALE GETİRDİN… O KİTLELERİN DUYARLILIKLARINI, HİÇ ANLAMADIN…

‘DİNİN HİÇ BİR YASAL ZORLAMA OLMAKSIZIN DA BASKI ARACI HALİNE DÖNÜŞEBİLECEĞİ ENDİŞESİNE’ ZERRE KADAR KULAK VERMEDİN.

Haklı ya da haksız, yaşam tarzlarına baskı yapılabileceğini düşünen insanların aradıkları garantiyi onlara sunmadın…

Senin önünde ‘herkesin başbakanı olmak’ fırsatı vardı, ama sen, maalesef bu fırsatı iyi değerlendiremedin.

(…)

Atamalarda liyakati esas alacağına, ‘İlle de camiadan olsun’ yaklaşımını benimsedin…

‘Türbanı Çankaya’ya çıkarma’ konusundaki ısrarlı çalışmalarınız, senden kuşkulananların, daha fazla kuşkulanmalarına neden oldu.

Bütün bunların üzerine; bir ‘hitabet sanatı’ olarak gördüğün ‘öfke’ ni, kontrolsüz biçimde kullandın. (Hâlâ da kullanıyorsun…)

Hiçbir faydası olmayan, gereksiz demeçlerinle ortamı gerdin…

(…)

Şimdi de hatalar zincirine bir yenisini ekliyorsun.

Sana gaz verenlerin telkinleriyle; (…) ‘gık’ diyene ‘çeteci’; ‘gak’ diyene ‘darbeci’ diyorsun.

Çok ciddi bir taktik hata içindesin.

Kalkıp, ‘Ben altı yıldır iktidardayım… Nasıl oluyor da laiklik karşıtı etkinliklerin odağı oluyormuşum’ deyip; şu meşhur ‘odak’ sözcüğüyle hesaplaşacağına; ‘Çete/Darbe’ falan diyerek, işi kestirmeden bitirmek istiyorsun.

Ey Tayyip Erdoğan!

Gaza gelme… Gereksiz delikanlılık gösterilerine girişme… ‘Boynumu giyotine uzatmam’ falan diyerek, ortamı daha fazla germe…

Özeleştirini yap, ‘Ben nerede yanlış yaptım?’ de…

Bir başbakan olarak huzur ve güven ortamını yeniden tesis et…

Senden nefret edenlerin nefretlerini boşa çıkaracak adımlar at…

Bugün sana gaz verenlerin sırtlarında yumurta küfesi olmadığını düşün…

Unutma ki; 27 Mayıs’ta ya da Menderes asıldığında; Menderes sevgisinin destanının yazıldığı bu topraklarda, bir mantar tabancası bile patlamamıştı…”

*  *  *

Kırk yıl düşünsem Ahmet Hakan’ın bir yazısının altına imzamı atacağım aklıma gelmezdi. Ama bu yazısının altına ben de imzamı atıyorum.

Sayın Başbakanın, özellikle, son günlerdeki demeç ve söylemleri, yurdunu seven bir Başbakanın söylemleri olamaz.

Sayın Başbakan, artık  gettosundan çıkıp, sıkı bir özeleştiri yapmak zorunda…