Sarhoş oldum da

Seni hatırladım yine;

Sol elim,

Acemi elim,

Zavallı elim!

Orhan Veli’nin şiiri iki haftadır dilimden düşmüyor. Sol el bileğimden ameliyat oldum. Sağolsun Murat Çalbıyık dostumuz ne kadar kas, sinir, damar varsa çekiştirmiş durmuş. Sol el parmaklarımı klavyeye değer değmez ta dirseğimden bir tel atıyor sanki. Yazmayım diye yaptı kesin. Neyse artık yavaş yavaş da olsa yazmaya başladım.

Ameliyattan bugüne kadar arayan, gazeteye gelip sağlığımı soran, mesaj bırakan, (hatta telgraf çeken bile var) herkese teşekkür ederim. Biraz sıkıntılı oldu ama değdi. İki haftadır bebekler gibi naz yaptım. Hiçbir işe yaramadıysa bile evde bulaşıkları yıkamaktan kurtuldum.

* * *

Geçenlerde bir okul müdürünün öğrencilerin ders kitaplarını yaktığı bilgisini vermiştim. Bir başka okul müdürünün de geç saatlerde öğrencinin evini arayıp velisine “Çocuğunuzun sınıfını değiştirdim, yarın 100 YTL gönderin. Yoksa eski haline getiririm” dediğini öğrendim. Okul müdürlerimize neler oluyor bilen var mı? Birisi kitap yakar, diğeri evi arayıp para ister. Bu arada Milli Eğitim Müdürlüğü ne yapar?

İlgili Vali Yardımcımızı arayıp bilgi vereli üç hafta oldu. Hala ses çıkmadı.

Sakallı Celal’in bir lafını çok tutarım.

“Bu ülkede ilgililer bilgisiz, bilgililer ilgisiz” der. Haksız mı?