Hasan ağa akşam eve yanında kocaman bir plazma televizyonla gelir.

Konu komşu, Hasan ağanın hanımı Zarife, zevkle yeni aldığı televizyonu seyrederken mağazadan itibaren kendisini takip eden hırsızlar da iş başındadır…

Gece karanlığından da faydalanarak antenden gelen kabloları kesen hırsızlar, hazırladıkları planı ertesi gün uygulamaya koymak için huşu içinde evlerine dönerken, henüz seyretmeye doyamadığı plazma TV’nin aniden kararmasına anlam veremeyen Hasan ağa ise, yine ertesi akşam iş çıkışı aldığı malı tamir ettirmek için hanımı Zarife ile sözleşir.

Nihayet,

Öğlen üzeri eve gelen iki delikanlı,

Kendilerini Hasan ağanın gönderdiğini, bozulan plazma TV’yi götürüp arızasının neresinden kaynaklandığını belirlemeye çalışacaklarını, olmaz ise yenisi ile değiştireceklerini söylerler…

Zavallı Zarife teyze anlatılanlara inanarak plazmayı gençlere teslim eder.

Akşam televizyonu tamirciye götürmek üzere eve gelen Hasan ağa olayları öğrenince deliye döner.

Ama yapılacak bir şey kalmamıştır artık.

Nasıl olsa giden geri gelmeyecektir…

Birkaç gün sonra öfkesi yatışan Hasan ağa balkonda hanımı Zarife ile birlikte kahvaltı yaparken, sokaktan geçen iki genç hafif tebessümle Zarife teyzeye el sallar…

Bir an şaşkınlık geçiren Zarife hanım,

“Aha herif” der,

“Senin eve gönderip televizyonu falanca tamirciye götürün dediğin delikanlılar şu sokaktan geçen gençler!”

“Emin misin?”

“İki gözüm önüme aksın ki onlar…”

Hasan ağa altta çizgili pijama,yalın ayak, baş kabak düşer gençlerin peşine.

Az sonra bir delikanlı gelir eve;

-Teyze, Hasan amca az önce kovaladığı hırsızları yakaladı. Şimdi karakoldalar.

Evde pantolonu, cüzdanı, ayakkabıları kalmış, acele onları istiyor…

Zarife teyze; safiyane bir biçimde evdeki televizyonu kaptırmanın mahcupluğundan kurtulmanın rahatlığı ile hemen delikanlının istediği şeyleri bir poşetin içine koyarak verir.

Sonrasında; bacağında çizgili pijaması, ayak yalın, baş açık, kan ter içinde eve dönen Hasan ağa, hayretten gözleri faltaşı gibi açılmış Zarife’sini kapıda kendisini beklerken bulur…

“Hayırdır herif ne bu hal!!!”

“Hanım, manyak mısın sen? Az evvel hırsızların peşinden bu halde koşmadım mı?”

“Koştun, koştun ama!..”

“Aması ne?”

“Sen hırsızları sokağın başında yakalamış karakola götürmüşsün. Oradan da bir çocukla pantolonunu, cüzdanını ve ayakkabını istemişsin. Ben de onları gelen delikanlıya verdim, karakola gönderdim.”

“Şimdi ise sen bu haldesin!!!”

Bu olayı niye mi anlattım?

Merkez Bankası Başkanı, dünyayı sarsan ekonomik kriz dalgası zaten tüm kaynakları borcun faizini ödemeye ayrılmış Türkiye ekonomisini iflasa götürür diye açıklama yaparken,

Hırsızlar,

İş bitiriciler,

Köşe dönmeciler,

Dörtnala sanatlarını icra etmeye devam ederken,

Ve,

Birileri soframızdaki ekmeğimizi yürütürken,

Piyasada, çevremizde ne kadar çok “Sütten çıkma ak kaşık” varmış ve herkes onu oynamaya çalışıyor diye birden aklıma geldi de onun için anlattım.

Hasan ağa,

Caddede, sokakta, parkta, gördüğünüz emeği ile yaşam mücadelesi verip kıt kanaat geçinen insan.

Onu hepimiz tanıyoruz…

Hırsız da tanıdık bildik…

Fakat önüne gelene alnının terinden arta kalanı eli ile ikram eden, sonrasında da “ne yapayım beni kandırdılar” diye safları oynayan Zarife kim?

O meçhul!..

Her Gününüz Güzel Olsun.