Ünyespor maçı “Ya işler rayına oturacak, ya da tren raydan çıkacak” maçıydı.

Biri oldu.

Ama kötüsü.

Tren raydan çıktı.

*     *     *

Biz “hay huy” derken deve geçti elekten.

*     *     *

Ellerin takımı malı götürdü.    

*     *     *

Bu takım hala ilk üçe girer diyenlere şunu rahatlıkla söyleyebilirim.

“Her rüzgârla otlar gibi sallanırsan, dağlar kadar olsan da bir ota değmezsin.”

Çorumspor aynen böyle.

Gelenden 4

Gidenden 4

Yiyen bir takımı kendi sahasında yenemeyen şampiyon adayı bir takımdan bi ot olmaz.

*     *     *

Siz bizi  saftirik mi sanıyorsunuz?!

*     *     *

Şunu diyorlar;

“Düş peşindeyim, düş peşime.”

Ben düşmem sizin peşinize.

*     *     *

Unutmayın;

Gerçeğin olmadığı yerde düş gerçektir.

*     *     *

Sahi ya;

Şampiyonluk ne yana düşer usta?!

*     *     *

Haydi hep beraber meçhul şampiyonluk anıtına çelenk koymaya.

*     *     *

Bakın, Ünye maçı nasıl bir maçtı.

Rakibin en etkili oyuncusu kimdi biliyor musunuz?

Adam resmen obez.

Yolda görseniz ağır sıklet güreşçisi sanırsınız.

Köy tosunu gibi mübarek.

Kasayı kaldıramıyor.

Sanki değirmen taşı.

Kurbana girilse rahat 4 kişilik pay çıkar.

Kemiksiz dünyanın etini çeker.

Elbise dikmeye kalksan bizim Onur’a, ona dikilecek kumaştan iyi bir terzi çok rahat üç takım elbise çıkarır.

Ünye’nin en etkili futbolcusu böyle bir adamdı.

Düşünün artık olanları.

*     *     *

Değil 90 dakika.

Sabaha kadar oynasalar.

Ünye’nin kalecisini direğe bağlasalar.

Çorumspor Pazar günü yine de gol atamazdı.

*     *     *

Ortada futbolun pornosu vardı.

*     *     *

Hocaya da bir çift sözüm var;

“Git nereye gidiyorsan, hatta biletini de biz alalım.”

Pardon?...

Uymadımı?..