|
Hep söylemişimdir, “Anadolu’nun saf ve dürüst insanı kavramı asla tartışılmaz” diye.
Özellikle de siyasetçinin Anadolu’nun bağrından çıkmış olanı çok itibar görürdü. Verdiği her söz “namus sözü” “erkek sözü” sayılırdı.
Bu söz son zamanlarda biraz geçerliliğini yitirmiş gibi geldi bana. Ya da Anadolu siyasetçisi, artık Anadolulu olmak istemiyor.
Eski yıllarda genelde Anadolu insanı ile şehirli insan arasında bir zıtlık vardı. Bu zıtlığa göre, şehirli insana güvenilmez, karşı tarafı her zaman aldatabilir görünürken, Anadolu insanının ise SÖZÜ SÖZ, ERKEK SÖZÜYDÜ.
Bu neyin yansımasıydı? Veya böyle bir inanış neden kafamıza yerleşmişti.?
Bence çevre ile merkez arasındaki o sosyal ve siyasi gerilimin bir yansımasıydı.
Yine de Anadolu insanı için bu genellemeyi kullanmak istemiyor ve onları bu kapsamın dışında tutmayı yeğliyorum. Anadolu siyasetçisinin değişken tavrı için bu genellemeyi “kullanmak” zorunluluğu ise bana acı veriyor.
Anadolu insanı dürüsttür, normlardan sapmaz, ahlaklıdır.
İnsanlık hali bu, İnsan saf da olabilir… güvenilir de olabilir…aldatabilir de…bu herkes için geçerlidir.
Şu anda, Türkiye’de insanların %80’i kentlerde yaşıyor. Bu kent ve kırsal alan ayırımına bakarsak, eskiden kentlerde yaşayanlar % 20, kırsal alanda yaşayan % 80 idi. Ve kırsal alanda yaşayan Anadolu insanı merkezdeki insana göre çok daha saf, çok daha temiz, güvenilir, sözünün eri biliniyordu.
Bugün insanların çoğunluğu kentlerde. Fakat hala Anadolu insanı ile kentli insan bu zıtlığı korumaya devam ediyor.
Ama Anadolu siyasetçileri ve özellikle SEÇİLMİŞLER için de aynı güzellikleri düşünmeye ne kadar kendimi zorlasam da, tam kafamın yattığı anda bir olay ve her şey tepetaklak…
Ama ister Anadolu insanı, ister şehirli olsun hepsinin de verdiği her söz “namus” olmak zorundadır. Verdiği sözleri tutmayanların hiçbir güvenilirliği kalmaz.
“Ben Anadolu çocuğuyum” diyebilmeyi bilenler, Anadolu insanı gibi sözlerine sadık olmalıdırlar.
“Saflık, mertlik, dürüstlük, cesaret ve verdiği sözü tutmak” Anadolu ile efsane haline gelmiştir.
Seçilmiş politikacılarımız, lütfen bu efsaneyi yıkmayın.
Düzen ne olursa olsun, ekonomik zorlukların, yaşamı sürdürme uğruna yapılan fedakarlıkların sizi ve karakterinizi değiştirmesine asla izin vermeyin.
Söz verip, “su başlarını tutan kurtlar” gibi insanların size inanıp güvenmesinden yararlanmaya kalkmayın ve bunları reklam aracı yapmayın.
Tüm değerleri ve vereceğiniz kararları söyleyen DİLİNİZ, BEYNİNİZ ve YÜREĞİNİZLE bir olsun ki, bizler de; “işte Anadolu’nun bağrından çıkan siyasetçi böyle olur” diye sizlerle övünelim.
“Orda bir köy var uzakta” denildiğinde, içimiz cız eder ve Anadolu’nun kokusu gelirdi burnumuza…
Yine, buram buram Anadolu kokan siyasileri istiyoruz.
Kendi seçtiğimiz seçkinler! Hazır değiller miydi acaba, biz onları o makama getirdiğimizde? Gömlek çok mu büyük gelmişti onlara?
Artık o HALK büyüdü…
Ama siz, zorla ona çocuk ayakkabısı giydirmeye çalışıyorsunuz hala.
Sizin ise BÜYÜMEYE hakkınız yok!
Çünkü biz, size yeni bir ayakkabı alamayız, ikinci bir hak tanıyamayız.
Her Gününüz Güzel Olsun.
|
Köşe Yazıları 
