Seçimlerden sonra basınımız “Çorum’un 7 milletvekili var” diye yazmıştı. Sevinmiştik. Fazla mal göz çıkarmaz diye. El üstünde 7 milletvekilimiz olmuştu çünkü.

Bir taşla 7 vekil.

Ama zaman geçtikçe “El el üstünde kimin eli var” oyununda baktık ki, elimizde topu topu beş vekilimiz varmış.

Kalan ikisi mi?

Ün leri- tünleri,

Cisimleri- şekilleri ile nasıllar?

Nerdeler?

Gören bilen var mı?

Yanlarına giden var mı?

El gibiler mi?

Can gibiler mi?

Ben birisinin yanına gittim.

İsmi lazım değil.

Kendimi tanıttım.

Hoş- beş konuşmaya başladık.

Başladık da lafın sonu boş çıktı boş…

 “Ben Çorum gazetelerini okumam!

Çorum’dan gelenlerin işi için uğraşmam!

Çorum’dan gelenlerle, kıymetli vaktimi harcamam!

Tanımadığım insanlarla  paylaşacak bir şeyim olmaz!

Kendi vekilleriniz var, gidin onlara!

Çorum’dan kimseyi tanımam!”

Vay anam vay.

Ne kadar iddialı konuşmalar bunlar böyle.

Nüfus cüzdanında Çorum yazıyorsa eğer, nerden seçilirsen seçil orası senin toprağındır.

Orası senin vatanındır.

Orda yaşayan her insan senin hemşerindir.

Elbette içmişliğin- yemişliğin vardır topraklarında.

Bir fincan kahvenin hatırına ne işler yapılır Anadolu’da.

Ama memleketinden uzakta kalınca görülüyor ki, memleketinin adetlerini, gelenek ve göreneklerini unutmuşa benziyorsun.

Kayseri ikinci sıradan milletvekili seçilen Sadık Yakut’un yanına bir uğra istersen.

İnsanların nüfus cüzdanlarına bakmadan nasıl candan davranıyor.

Yanına gelen herkes onun hemşerisi. Hepsi bu toprakların insanı çünkü. Hiç birisi uzaydan gelmedi.

Onların işlerini yapmak için anında telefon trafiği ile yüksek makamlara nasıl ulaşıyor bir gör.

İnsanların adı ve soyadı çoğu zaman onun kimliği olur derler.

Bir ayna gibi onu yansıtır.

Seçmenlerine kendi hemşerisi olsun olmasın, nasıl SADIK davrandığını görmenizi isterim.

Yaptığı işler ile de zaten YAKUT gibi bir kalbi olduğu da ortada.

 Oda milletin vekili,

Siz de.

Tek fark, Sadık Yakut’un insanca ve örnek davranışı.

Kapınıza, makamınıza gelen insana üstelik aynı toprağın insanına “Ben Çorum’dan gelenle uğraşamam” diyecek kadar büyümüşsünüz maşallah.

“İnsanlar büyüdükçe küçülmeli” diyen atalarımızın kulakları çınlasın.

Yaşasalardı bu sözü hiç demezlerdi.

YEDİDEN İKİ ÇIKTI ELİMİZDE BEŞ KALDI.

Aman bu beşe sahip çıkın.

O beşin kıymetini bilin.

Yanlarına gittiğinizde en azından bir çaylarını içme şansınız var.

Az da gelseler, uz da gelseler yine şöyle bir görünüyorlar ya topraklarının insanına.

O da yeter. Bizim insanımız gani gönüllüdür.

Ama bazı şeyleri de asla unutmaz.

Tıpkı benim ziyaretim sonunda yaşadıklarımı hiç ama hiç unutmayacağım gibi…

Her Gününüz Güzel Olsun.