|
Sayın Başbakan, 2006 bütçesini, geçtiğimiz hafta içerisinde bakanlarıyla birlikte, çevresine gülücükler dağıtarak büyük bir keyifle açıkladı.
2006 yılı bütçesinde, bütçe açığı 14 milyar YTL olarak öngörülmüştü.
Oysa gerçekleşen açığın 3,9 milyar YTL olduğu görüldü. Bu rakam, GSMH’nın (gayri safi milli hasıla) 0.7’sine denk geliyor.
Konunun uzmanları, bu rakamın, bir AB ölçütü olan yüzde 3 rakamının bile altında olduğunu söylüyor.
Demek ki bu sonuç, çok büyük bir becerinin ürünü.
Böyle bir başarı, bundan 32 yıl önce de yaşanmış. Dile kolay. En son 32 önce sağlanan bu başarı, artık yalama olmuş ekonomiye karşın, yıllar sonra yine yakalanmış.
32 yıl sonra ulaşılan bu başarıdan etkilenmemek, mutluluk duymamak olası mı? Bu ülke, yüzde 15, hatta yüzde 16 bütçe açıklarını görmüş bir ülke.
Elbet sevineceğiz... Biz de sevineceğiz, Sayın Başbakanımız ve bakanları da sevinecek.
Ama Tanrı bilir ya, bu rakama benim aklım hiç yatmadı, Tanrının bildiğini kullarından niye saklayayım.
AKP iktidarının verdiği her bilginin, her rakamın (ilgili uzmanlar tarafından) anında yalanlanmasını kanıksamış biri olarak, bu olayın altından da her an bir Çapanoğlu çıkacağını bekliyordum ki; o Çapanoğlu dökülüp, saçıldı ortalığa.
Hiç şaşırmadım. Çünkü beklenen, bilinen bir olgunun sonucuydu gelişmeler.
* * *
Bütçe açığının düşmesi, elbet iyi bir sonuç. Ama bu sonuç, önümüzdeki yıllara ne yazık ki yansımayacak. Çünkü 2006 bütçe açığını düşüren kaynağı oluşturan deniz, bitmek üzere.
Yani bütçe açıkları, hükümet üyelerinin dediği gibi (bundan böyle) tarihe gömülmeyecek.
Neden gömülmeyecek?
Çünkü bu açığın düşmesini sağlayan en önemli neden, Allah ne verdiyse deyip, özelleştirilen KİT’lerden gelen gelirler.
Önümüzdeki yıllarda satıp, savacak pek bir şey kalmadığına ve artık özelleşen KİT’lerin gelirinden de yoksun kalınacağına göre; içinde bulunduğumuz yılın ve önümüzdeki yılların bütçe açıkları çok daha fazla olacak demektir.
Bunları yazdığımız için bazı dostlarımız bize darılıp, güceniyor. Yerel bazda yazı yazmak o nedenle sıkıntılı.
Ama oyuna kalkınca da kolları kaldırmak gerekiyor. Yani laylay lom türü yazılar dışında bir şeyler yazacaksak, bunları yazmak, söylemek durumundayız.
İktidar, pek çok icraatında samimi değil.
Hükümet, kamuoyunu doğru bilgilendirmiyor, medyaya doğru rakamlar vermiyor.
İlgili yetkililerin açıkladığı her tür bilgiyi, o konunun uzmanı bir başka kişi çıkıp, yalanlıyor.
............
Neyse... biz yine konumuza dönüp, başarı gibi gösterilen bu bütçe açığının ardındaki gerçekleri yazmayı sürdürelim.
Merkezi hükümet, faiz dışı fazla hedefi tutturmak ve bütçe açığını düşürmek için; kendisinin yapması gereken işleri, AKP’li belediyelere yaptırıyor.
AKP’li belediyeler bu paraları nereden buluyor?
Borçlanıyor.
Bu borçlar kimin borcu?
Bunlar da hükümetin, devletin borcu. Ama belediyelerin bu borçları, hükümetin bütçesinde görünmüyor. Aslında genel bütçede görünmeyen (gösterilmeyen) bu borçların da bu bütçe açığına eklenmesi gerekir.
Kısacası iktidar şeffaf değil.
Kısacası iktidar, kendisine olumsuz puan kazandıracağını düşündüğü, her türlü rakam ve bilgiyle oynuyor. O bilgileri, o rakamları, olmasını istediği kılıklara büründürüyor.
Bu yanlışlarının önünde duran bürokratını, muhalefetin adamı olarak değerlendirip, görevden alıyor. Olmadı kızağa çekiyor, o orunları, vekaletle yürütüyor. Ama yine bildiğini okuyor.
Bunlar devlet yönetiminde, olmaması, yapılmaması gereken işlerdir.
Yakın tarihimiz, bu tür yanlış yollara sapan siyasilerin ve bürokratların uğradıkları hüsranlarla doludur.
13 Şubat 2007 Salı
|
YAZARLAR 
