Bir zamanlar İngiliz hükümeti, çocuğu olmayan ailelerin bu sorununu çözmek için “Cici Baba” servisi kurmuş.

Cici Baba, evliliklerinin ilk beş yılında çocuk sahibi olamayanlara yardım eden bir devlet memuru.

Smith ailesi de böyle bir hizmet için servise başvuruda bulunur. Heyecanla “Cici Baba”yı beklerlerken kapı çalınır, ancak gelen Cici Baba adayı değil, kapı kapı dolaşan bir bebek fotoğrafçısıdır.

Mesleği ile ilgili açıklama yapmadan konuşma şöyle gelişir:

Ms. Smith:

- Günaydın.

Fotoğrafçı:

- Günaydın efendim, ben şey için gelmiştim…

- Açıklamanıza gerek yok, kocam her şeyi anlattı, buyrun içeri girin.

- Öyle mi? Bebek işinde üstüme yoktur, özellikle ikizlerde.

- Kocam da öyle söyledi, buyrun oturun.

- O zaman kocanız belki de size…

- Aaaaa…Evet, ikimiz de en iyi sonucun böyle alınacağını düşünüyoruz.

- Öyleyse hemeh başlayalım.

Ms. Smith kızararak:

- Şey, nerede başlamalı?

- Her şeyi bana bırakın. Ben genellikle iki kez banyo küvetinde, bir kez kanepede ve belki birkaç kez yatakta denerim. Bazen oturma odasının halısında da iyi oluyor.

- Banyo !..Oturma odasının halısı !..Neden bizim beceremediğimiz anlaşılıyor.

- Şey hanımefendi, hiç kimse ilk seferinde iyi bir sonuç garanti edemez. Ama altı-yedi kere denersek bir tanesi mutlaka şahane olacaktır.

- Afedersiniz ama biraz fazla olmuyor musunuz?

- Kesinlikle değil. Benim işimde insanlar aceleci olmamalıdır.

- Başarılı oluyor musunuz bari?

Çantasını açarak bebek fotoğrafları gösterir:

- Şu bebeklere bakın. Bunlar benim işlerim. Bakın bu dört saat sürdü…

- Evet, çok güzel bir bebek…

- Fakat gerçekten güç bir iş. Görmek istiyorsanız şuna bakın, ister inanın ister inanmayın. Bu Londra’nın ortasında otobüsün üzerinde oldu.

- Tanrım !!!...

- Bunlar da şehrin en şirin ikizleri. Anneleri ile çalışmanın ne zor olduğunu bilseniz, ikizlerin şirinliğine daha çok şaşırırsınız.

Ms.Smith:

- Öyle mi?

- Sormayın. Sonunda işi doğru yapabilmek için Hyde Park’a götürdüm. Herkes çevremizi sardı. Peş peşe dört-beş tam boy ve iş bitti.

- Dört-beş tam boy !!!...

Fotoğrafçı:

- Evet, üstelik üç saatten fazla sürdü. Sonunda birkaç kişi kalabalığı tuttu. Karanlık olmadan önce yeniden denemeliydik. Ancak serçeler aletimin üzerine konup gagalamaya başladılar. Bu yüzden işi bırakmak zorunda kaldık.

Ms. Smith:

- Yani gerçekten serçeler şeyinizi….aaaa…aletinizi ısırdılar mı?

- Evet, böyle şeyler oluyor tabii. Ben tekniğimi geliştirmek için tam üç yıl harcadım. Mesela şu bebek…

Bu neticeye ancak büyük bir mağazanın ön vitrininde ulaşabilirsiniz.

Ms. Smith:

- Bu kadar da olmaz.

- Hanımefendi, hazırsak ayağı alıp geleyim.

- Ayak mı?

- Aaaa…Evet…Ağır olduğu için sürekli elde taşımak zor oluyor, bunun için ayak kullanıyorum.

- !!!!!!!!......

Hanımefendi, hanımefendi….Hay Allah, neden bayıldı şimdi bu?...

TÜLEYMAN

Müfettiş sınıfa girmiş, öğrencilere sorular yöneltmeye başlamış.

- Kalk bakalım evladım…Sen söyle; istem dışı hareket eden organımız hangisidir?

Ayağa kalkan öğrenci, hiç tereddütsüz yanıtlamış:

- Tik.

Müfettiş:

- İstem dışı hareket eden organımızı sormuştum, sen istem dışı hareket örneği verdin…Ama yine de aferin, demiş, ismin ne senin evladım?

Öğrenci yanıtlamış:

- Tüleyman.