|
Ürünlerini 108 ülkeye satan Vestel’in, Manisa’da yeni hizmete soktuğu 5 fabrikayla birlikte; ilde, işsizlik sorununu bitirme noktasına getirdiği söyleniyor.
Geçtiğimiz hafta gazetelerde, o tesislerin fotoğrafları yayımlandı.
Uzun bir süre gözümü ayıramadım o fotoğraflardan. Konuya ilişkin haberleri, dip notlarına dek okudum.
Okuduğum her satır günümü güzelleştirdi. Okuduğu her satır, son günlerde yaşadığım acıları dindirdi.
O fabrikalar benim gibi gururlandım.
O fabrikaları ben kurmuşum, ben akçalamışım gibi mutlu oldum.
O fabrikalarda benim de payım varmış gibi, ben de o fabrikaların paydaşıymışım gibi keyiflendim...
700 bin klima, 1 milyon bulaşık makinesi, 1 milyon fırın, 2,5 milyon çamaşır makinesi, 3,5 milyon buzdolabı, 500 bin dizüstü bilgisayar, 12 milyon dijital cihaz, 4 milyon LCD ve plazma televizyon, 10 milyon CRT televizyon, üretilecekmiş.
Etkilenmemek mümkün mü?
Ama en çok, bu yatırımlarla birlikte, 4 bin kişiye (daha) iş olanağını yaratılmış olmasına sevindim.
Düşünebiliyor musunuz; Zorlu Grubu, sadece Vestel markası adı altında yaptığı üretimlerinden dolayı 14 bin kişiye iş olanağı sağlıyor. Çarpın bunu (ortalama) 4 aile bireyiyle. Vestel Grubu, 56 bin kişinin boğazına, ekmek olarak, lokma olarak, aş olarak giriyor. 56 bin kişiyi ısıtıyor. 56 bin kişiyi, sefaletin, açlığın pençesinden söküp alıyor.
Bundan güzel hizmet, bundan güzel ibadet olabilir mi?
Dilerim ağız tadıyla çok daha büyük başarılara erişirler. Ülke ekonomisine çok daha büyük katkıda bulunurlar. Çok daha fazla sayıda ülke insanının karınlarını doyururlar.
Tanrı hep yanlarında olsun.
Yalnız bir şeye kafam takıldı. Onu da söyleyip bitireceğim yazımı.
Vestel’in çarpıcı bir reklam uranı (slogan) var.
Reklamlarının sonunu, “Vestel, teknolojinin Türkçesidir” diye bağlıyorlar.
Çok ussal, çok çarpıcı bir uran bu.
“Teknoloji” demek, “Vestel” demektir.
Uranın çarpıcı etkisine bakar mısınız; “Vestel” sözcüğünü, adeta beyinlere kazıyor. “Vestel” sözcüğüne, ses bayrağımız Türkçe içersinde, ussal ve anlamlı bir yer edindiriyor.
Siyasetçilerimizin(!), yazarlarımızın(!) ve aydınlarımızın(!), “Anglomanlaşmayı”; uygarlaşmanın, batılılaşmanın ve de küreselleşmenin gereği saydığı bir dönemde, Zorlu Grubunun bu tavrından etkilenmemek olası mı?
Ben de etkilendim, daha doğrusu etkilenmiştim.
Ta ki Vestel’in, yeni tesislerini yaptığı bölgeye; “Vestel City” adını verdiğini öğreninceye kadar.
Vestel City!...
Niye Vestel Kenti değil de Vestel City?
Hani Vestel, teknolojinin Türkçe’siydi? Hani Vestel, özüyle, sözüyle, teknolojisiyle Türk’tü
Son günlerde her fırsatta Türklüğüyle övündüğünü söyleyen, bunu afişe edip, 61 ilimizde duyuru tahtalarına astıran Sayın Başbakanımız ve Sayın Meclis Başkanımız da; “Vestel City” adına kafayı takmış.
Ama bir farkla...
“Her şey güzel de, bu ‘city’ sözcüğü bizi rahatsız etti...” demişler! Ve; “...Ne o öyle, dağı taşı Angloman sözcüklerle doldurdunuz, Türkiye’de miyiz, Gavuristan’da mı belli değil. Bu bölgenin adı, “Vestel City” değil, “Vestel Country” olsun...” demişler!
Diline sahip çıkan(!), Sayın Başbakanımız ve Meclis Başkanımızla gurur duyuyorum!
12 Şubat 2006 Pazartesi
|
YAZARLAR 
