Zeytinburnu – Davutpaşa’da bir küçük sanayi sitesi kurulmuş 1950’lerde.

O gün bu gün hızlı çarpık yapılaşmayla bu sanayi çarşısı şehrin ortasında kalmış, çeşit meşit bir sanayi bölgesi oluşmuş.

Çok katlı, tıklım sıkış, türlü çeşitli bir sanayi arastası halini almış.

Sağlık koruma bantları, ÇED raporları vesaire…

Vergi denetimi, belediye denetimi, sağlık denetimi, sanayi şartlarıyla ilgili velhasılı bütün şartlar tamam.

Sanki yetkililer, sorumlular tüm görevlerini tekmil yapmışlar.

Maytap patlamış!

20 ölü, 116 yaralı; ölenlerin, yaralananların çoğu maytap patlamasının seyircileri.

Binanın yarısı şişmiş şişmiş güümmmm…

Olamaz böyle bir şey!

Öyle anlaşılıyor ki, ihmal büyük, bir denetimsizlik, kaos yaşıyor İstanbul.

İhmalin sahibi yok!

İstanbul Valisi, “19 ölü 4'ü ağır olmak üzere 74 yaralı var. Ölen vatandaşların kimlikleri henüz tespit edilemedi. Büyükşehir Belediye Başkanımız Kadir Topbaş başkanlığında gerekli birimlerden oluşturulan bir ekip kuruldu. Bu ekip kaza hakkında gerekli çalışmaları yapıyor. Hastalarımızı ziyaret ettik. Ölenlerin yakınlarına başsağlığı diliyoruz” demiş.

Sorumlunun görevi, tren devrildikten sonra, bina kendiliğinden çöktükten sonra, kaçak iş yerleri patladıktan sonra geçmiş olsun dileğinde bulunmak mıdır?

Sorumlu, denetimleri yapmayan, ya da denetim sonucu gereğini yerine getirmeyen makamlar değil midir?

Topbaş maytap patlamasından sonra ekip kurmuş!

Zeytinburnu Belediye Başkanı Murat Aydın, 5 işyerinin kaçak çalıştığının tespit edildiğini, bunların sahiplerinin patlamadan sonra mühürleri söküp kaçtığını belirtmiş.

Aydın, Davutpaşa'da patlama meydana gelen binanın 1989 yılında ruhsatlı olarak inşa edildiğini bildirmiş.

Aydın, “Binada Halit Altan adına bir büfe bulunuyor. Zemin katta ve ruhsatlı. Hüseyin Taylanoğlu adına bir çorap atölyesi var ve ruhsatlı. Ruhsat tarihi 1997. Zeki Taşkıran'a ait dokuma atölyesi, 1998'de ruhsat almış. Alp Ediz'e ait Pano çelik atölyesi 1994'de ruhsat almış” demiş.

Ne güzel değil mi; ruhsatlı ve de çok katlı sanayileşme modeli uygulanmış

Ruhsatların verildiği zaman İstanbul Belediye Başkanı kim?

27 Mart 1994 yerel seçimlerinde İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı seçilen Recep Tayyip Erdoğan.

Sıkıştırılmış sanayi arastasında ruhsatlar dağıtılmasından sorumlu sayılmaz mı?.

Çorapçısı, maytapçısı, benzin istasyonu, demircisi… hepsi bir arada.

Suçlu, bu küçük işletme sahipleri ve de ilk patlamayı merakla seyredenler sanki.

Sorumlusu kim?

Sanayi ve Ticaret Bakanı Zafer Çağlayan, “…Dolayısıyla vatandaşlarımızın bu konuda çok duyarlı olması gerekiyor” demiş.

Zavallı vatandaşlar!

Sanayi tesisinin kurulmasının kuralları yok mu?

Zeytinburnu sanayicisine gösterilecek bir yer yok mu?

On iki buçuk milyon nüfuslu bir kentin ortasında hala sanayi arastası olur mu?

RTE 1994’den beri İstanbul’un kaderinde en yetkili makamlarda bulundu, bulunuyor. Belediye başkanıydı, başbakan oldu.

20 bin işletmesi olan, on binlerce çalışanı bulunan bu çarşıya bir çözümü neden akıl edememiş RTE.

İstanbul’da bir şoförle konuştum geçen hafta; “yirmi milyon nüfusu olduğunu” söyledi.

Dedim ki; 12.5

Dedi ki; Beni saymadılar, benim gibi sayılmayanlar çok.

-Taksiler bile çift plakayla çalışıyor.

-O nasıl oluyor?

-Taksi plakaları bir servet, adam ikizini yapıyor takıyor, taksi olarak çalışıyor, karşı yakada. Geçenlerde bir arkadaşı evinden alıp götürdü polisler. Arabam aşağıda, kazaya falan karışmadım dediyse de dinletemedi… Karakola!..

Taksinin ikizi trafik kazasına karışmış.

İstanbul’da nüfus sayımı yapılmayan vatandaşlar sayılanların ikizi sanki. Taksi plakası gibi.

Denetimi, kontrolü yapılmayan, yapılamayan İstanbul…

Kültür kenti olacak.

Merkez Bankası da taşınıp, böylece finans merkezi olacak.

Binaları durduğu yerde çöktü, çökecek…

Yangında sokaklarına itfaiyenin giremediği…

Bir büyük kent İstanbul, yirmi cana mal olmuş, ortasında maytap patlayan…

Sıkış tıkış!

Her şeyin merkezi!

Sineğin yağının çıkarıldığı!

Maytap patlamasıyla 20 can veren Davutpaşa, 20 bin işletmesi, 400 – 500 liraya sigortasız, güvencesiz çalıştırılan emekçileriyle büyük bir dinamit.

Şişirile şişirile İstanbul, patlamaya hazır.

Çözüm, pasaportla İstanbul’a girmek değil, çözüm, sanayinin Anadolu’ya nakledilmesidir.

Avrupa’ya gireceğiz, pasaportsuz seyahat edeceğiz derken, RTE İstanbul’a pasaportla girmekte görüyor çareyi.

İstanbul patladı, patlayacak!