Kafa yerine kelle taşıyanlara anlaşılır bir hitapta bulunmak için, öğrenmek ve kendimi alıştırmak için verdiğim bunca emeği olmamış sayamam. Ben, yetişmek için zorluklar yaşadım; yoksa, başlıktaki ısrar sözcüğünü, daha açık anlamı olan sözcüklerle değiştirmeyi becerebilirdim.

Şimdi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne kabul edilmiş Türk hakim kadın hanımefendi var. Ülkenin yöneticilerini ikaz için, mevzuat değiştirilerek istenilen yapılırsa; eskiden yürütülmüş olan prosedür aynı şekilde tekrarlanır, dedi. Bu ne demektir? Herhangi bir vatandaş, türban sorununu yine mahkemeye götürür, o da  dönüp dolaşıp Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne geri gelir, demektir. Bu mahkeme, yeni müracaata karar verirken, eski düşüncelere ve verdiği eski kararlara bakmak, onları dikkate almak zorundadır. İşe, başka yönden de bakalım:

Türkiye Anayasa Mahkememiz, Refah Partisi, Fazilet Partisi hakkındaki davalara bakarken, durumu çok iyi kıymetlendirmiş ve kararlarına, söz konusu partilerin liderlerinin, türban konusundaki konuşmalarını; yani, türbanın okullarda ve kamu alanında kullanılması isteklerini, Türkiye’de dine dayalı bir rejim istedikleri şeklinde yorumlamıştır. Bu yorumdan dolayı da, bu iki parti kapatılmıştır.

Gerek Türk mahkemelerimizin ve gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin bu kararlarına esas olan fikir, laiklik düşüncesinden, esinleniyor. Laik devlet fikri, dini simgelerin okullara ve yönetime, yani kamu alanına taşınamaz esasını taşıyor.

Şimdi, bizim iktidarımız, yanına bir partiyi de yardımcı alarak, Anayasamızdaki türban yasağına yardımcı olan maddelerini Anayasa’dan çıkararak, türbanı meşrulaştıracak yolu açmak istiyor. Düşüncelerine göre de, çoklukları sayesinde bu işi halledecekler. Böylece seçimlerde seçmenlere verdikleri sözü tuttuklarını da göstermiş olacaklar. Siz o zaman seyredin yapılacak gösterileri! Hani, bir defa, AB içine girme müzakereleri kabul edilince de bu nümayişler yapılmadı mı? Kızılay meydanındaki durumu unutanın oludğunu sanmıyoruz. Bu defa yapılacaklar, eskileri de gölgede bırakacaktır.

Türkiye Devleti laik, demokratik, sosyal bir hukuk devletidir. Bu cümle, bizim Anayasa’da yerini koruyor. Onun değiştirilmesi dahi teklif edilemiyor.

Yukarda yazdıklarımızdan da anlıyorsunuz ki, eski iki partinin kapatılmasında, türbanın okullara ve kamu alanına getirilmesi düşüncesindeki sakınca, laik ilkesinden kudretini alıyor.

Anayasa’daki iki madde değiştirilerek türban sorununu haleder duruma geldiğinizi bir an için düşünelim. Bu türbanın, önceleri inanç simgesi olduğunu söyleyip geldiniz. Şimdi de, sayın Başbakan, bunun bir siyasi simge olduğunu İspanya’da açıkladı. Simgeler yasaklanamaz hükmünü de verdi. Mahkemelerin kararı ise, simgelere yasak getiriyor.

Bu mahkemeler, içerde olsun, dışarda olsun, Türkiye’de Anayasa maddesi değiştirildi diye, laiklik ilkesi de anayasada yazılı dururken, eski fikirlerinden vazgeçecekler midir? Biz sanmıyoruz. Kararlar yine böyle çıkınca, ne hale geleceğinizi düşünen yok mudur?

Bizim türbanlı kızlarımız, üniversiteyi zevk için bitirmek niyetinde değiller. Türban serbest bırakılır bırakılmaz, türban takanlar, üniversite bitirir bitirmez, kamu alanında, yani devlet dairelerinde görev isteyecekler. Türbanlıların tainlerinde kolaylık ta olacaktır. Bu defa da, kamu alanında türban taşıma özgürlüğü sahneye getirilecektir. Bu isteklerin arkası gelecek ve akla hayale gelmeyen dini simgelerin hepsi, insan hakları sınıfını teşkil edeceklerdir. Sonumuzun ismi de konmuştur; Ilımlı İslam Cumhuriyeti bize biçim olarak ayarlanmış değil midir?

Türban sorunu yoluna konunca Türkiye’ye huzur geleceğini düşünenler yanılgı içindedirler. Türkiye bu günleri bile arayacaktır. Türban diretenler, PKK terörünü bile akıllarından çıkarmışlardır. Türban, görmeleri gölgelemiştir. Türban, beyinleri de iyi çalışmaz duruma getirmiştir.