Uykusuz gecelerin getirdiği çocuklar

Her zaman mavi değil bu gökyüzü bu deniz

Buruşmuş çarşafların üzerinde bilmeden

Size acı bir dünya hazırlıyor anneniz

      Kapanmış kapılardan geri dönüp

      Hayatın rüzgarında savrulup durursunuz

      İnsanın kuruş kuruş satıldığı devirde

      Doğmayın ne olursunuz    

*      *      *

Bu şiir sokakların şairi diye bilinen ve bundan yarım yüz yıl kadar önce yaşamış Muammer Hacıoğlu’na aittir.

Sokakta yatıp kalkan kimsesiz bir şaire.

Şu günlerde Çorum’a, ülkemize  Sibirya soğukları hakim.

*      *      *

Soğuk kış günlerini hiç sevmem.

Bir çok insan sevmez.

Ama ben kendim için değil.

Şair Muammer Hacıoğlu gibi sokakta yaşamak zorunda kalan  birlerce insan için.

Evsizler, kimsesizler için.

*      *      *

Bu şiirle Muammer Hacıoğlu herhalde içinde bulunduğu durumu özetlese gerek.

Şairin bir sitemi bu.

*      *      *

Aslında her zaman mavi değil bu gökyüzü bu deniz derken,  herkese mavi değil bu gökyüzü bu deniz dese  gerek.

Bu iki dörtlük aslında çok şey anlatıyor.

Hüzün var içinde.

Pişmanlık var.

Kendi elinde olmayan bir pişmanlık.

Hayatın rüzgarında savrulup duran bir insan hayatının.

Doğmayın diyor.

Hangimizin elinde ki bu.

*      *      *

Kime sorulur.

Doğmamak.