Sincan taraflarında var…

Keçiören’de de…

Hatta,

Kızılay’ın çeşitli cadde ve sokaklarına bile tezgah kurmuşlar neredeyse…

Aslında sattıkları bir şey de yok, ama ağızları iyi laf yapıyor:

“Gel vatandaş gel”

Birlik ve beraberlik içinde olalım.

Lakin başkan ben olayım.

Zihniyet bu…

Gördüğüm kadarı ile genel tablo böyle.

Aslında işi düzgün, doğru ve özverili tutsalar, yapılmayacak şey yok memleket için.

Fakat amaç üzüm yemek olmayınca, yapılan iş de bundan öteye gitmiyor.

Çankırılılar derneği var Ankara’da.

Kırşehirliler,

Yozgatlılar,

Kayserililer yaşatma ve yardımlaşma dernekleri de var.

Ve Çorumlular dernekleri de var!

 Ankara’da en çok yaşayanın Çorumlular olduğu biliniyor.

Ve Ankara’da diğer illerin derneklerinin adı her an bir faaliyetle gündeme geliyor.  Her biri, ayrı ayrı kuruluş amacına uygun olarak ellerinden gelen çabayı gösteriyorlar, hemşerileri ve nüfus kütüğüne kayıtlı oldukları coğrafyaları için.

Hasta olanı hastahaneye,

Düşkün olanı darülacezeye götürüyorlar üşenmeden.

Elinde imkanı olmayan, fakat okumak için yollara düşmüş fakir aile çocuklarının ellerinden tutup her imkanı önlerine sunuyorlar.

“Uzayan kol bizden olsun” diye…

Zaman zaman da bir arada olurlar…

Her hemşeri kendinden olmayan bir komşusunu yada bir arkadaşını kolundan yakaladığı gibi getirir bu birlikte olmalara.

Amaç,

Kendi bölgelerinin kültürünü, coğrafyasını, insan ilişkilerini, yaşama biçimlerini o yöreden olmayan başkalarına anlatmaya çalışmak…

Ve öyle de yapıyor bir çoğu.

Ot kökün üstünde büyür misali, gurbet ellerinde başka memleketlerin insanlarının ülke yönetiminde söz sahibi olmaları sırf o nedenledir.

Ya bizimkiler!..

Bırakın kökü toprağın birazcık altında olan otu, en derine kök salmış ulu çınarı bile yerinden oynatacak sayıda Çorumlu varken üstelik!

 Ancak, ne zaman bir seçim olsa ortaya çıkıp  sonrasında  yok olduklarına defalarca tanık olduk.

Yaptıkları tüm iş te, seçilmesi muhtemel adayları “dayanışma yemeği” adı altında bir araya toplamaktan ibaret…Başka sesleri duyulmuyor.

Afiyet şeker olsun…

Poz poz resimler, allı güllü demeçler…

Çok ta sevindik Allah için!

Fakat Ankara’da yaşayan yurdum insanına Çorum’u tanıtıcı hangi projeleri hayata geçirdiklerini duymadık, sadece ona üzüldük…

Kendi yağı ile kavrulan küçücük bir derneğin kurucusu olarak, ilkini Kırıkkale’den başlatıp Çorum ve İskilip’ten sonra  şu ana kadar dört vilayette gerçekleştirdiğimiz  KÜLTÜR etkinliğinin tüm yurda yayılması için çaba harcarken,

Onlara sormalılar, “Çorum için ne yaptınız? diye de.

Bana da sormuyorlar sen nasıl yapıyorsun bu çalışmayı diye…

Yazık!..

Hem de çok yazık…

Her Gününüz Güzel Olsun.