“Mal sahibi, mülk sahibi, hani bunun ilk sahibi?”

Yaşadığımız yerlerin sahipleri bizleriz, yani halk. Seçilmişler ise, geçici olarak ve dönem dönem yaşadığımız yerlerin sorunlarını üstlenmek ve çözmek adına bu görevlere talip olurlar.

Olurlar ve hemen kendilerini, sürekli ve kalıcı olacaklarmış gibi görmeye başlarlar.

İşte sorun da burada başlar.

Sorunları çözmek için gelirler ve kendileri sorun olurlar…

Sonra bizler, yani asıl sahipler bu sorunu (!) çözmek için dört- beş yılın geçmesini bekleriz.

Sabırla ve  la havle… La havle çekerek…

Halk sabırla direndikçe seçilmişler, mesleki, siyasi ve kişisel ahlaklarını “AMAN BENDEN SONRASI TUFAN” diyen bir düşünce ile sergilemeye devam ederler…

Belediyeler diğer iş kollarında çalışanlardan çok daha ağır yükü kaldırmak zorundadır.

Bir fabrikada bir ürün üreten, mesai saatinde işini bırakır. Bir daha aklına getirmese bile olur. Ama halkın seçtiği siyasiler ve belediye başkanlarının görev yaptıkları, yaşadığı ve yaşayacağı zaman içinde hep uyanık kalması gerekmektedir.

Çalışmak nedir?

Görev yaptıkları yerleşim merkezinin adını bir vesile ve iyi, güzel olaylar ile ülkeye, hatta dünyaya tanıtmak adına bir şeyler yapmaktır…

Sokağa çıkıldığında insanları mutlu gülümseyen yüzlerle görmektir.

Çalışmak ne değildir?

Sürekli kaldırımları yenilemek değildir…

Küresel ısınma nedeniyle yön değiştiren olumsuzluklara dur demek adına, var olan ağaçları kesmek değildir…

Evlerde içecek su zor bulunurken, şehrin her yanındaki park ve bahçelerden su sesi duymak değildir…

Meydanlara yapılan havuzlarda yoksul çocukların yüzmeye çalışmasını seyretmek değildir…

Sanatsal ve kültürel etkinliklerde bulunmayarak kenti bir ölüm sessizliğinde bırakmak değildir…

Yeni yeni araçlar alarak, onları da renkli renkli boyayarak ortaya salmak değildir…

Böyyük böyyük konuşup, küçük küçük kararlar vermek değildir…

Koskoca yılları boşa geçirip, göstermelik işlerle başarılar elde etmeye çalışmak değildir…

Ve mutlaka zaman zaman geçmişe bir bakın. Bu bakmak, en az şoförün dikiz aynasına bakması kadar yararlıdır inanın.

Geçmişe dönün ve orada da takılı kalmadan kentin asıl sahiplerine neler verip neler veremediğinizin değerlendirmesini yapıp kendinize pay çıkarın…

Yok hala “BENDEN SONRASI TUFAN” diyorsanız;

Zaman su gibi akıp geçer…

Anlayamazsınız bile günlerin nasıl geçtiğini…

Dönüş için toparlanmaya başlarsınız artık…

Dönüş yolunda yüzünüzde yaptığınız işlerden dolayı tebessüm ve yüreğinizde ferahlık varsa hiç korkmayın.

Ama tebessüm yerine yüzünüzde acı bir gülümseme varsa ve hiç çözmeye çalışmadığınız sorunlardan dolayı yüreğiniz daralıyorsa size evin yolu gözükmüştür artık.

Bunu asla unutmayın!

Her Gününüz Güzel Olsun.