Genç bir papaz, ilk kez vaaz edecek. Odasında oturmuş. Sapsarı bir beniz. Yaprak gibi titriyor. Dudakları mosmor. Ağzı kenetlenmiş.

Yaşlı, deneyimli bir papaz görmüş, acımış:

"Soo..so..sorma muhterem peder. Be..be..benim ilk vaazım."

"Aman evladım, bu da iş mi? Hepimiz geçtik bu devreden. Derdini söyle ki, derman bulalım. Bizim manastırın konyağı meşhurdur. Ondan bir kadeh iç. Bütün heyecanın geçer. Dur bakiim, bekle biraz."

Yaşlı papaz, gidip şişeyle, bir kadeh getiriyor.

"Şundan bir tane iç. Merek etme. Sinirin yatışır. Kanın kaynaşır. Bülbül gibi olursun."

Gidiyor. Genç papaz, bir kadeh içiyor. Titremesi duruyor. Bir kadeh daha! Ooh! içine bir sıcaklık yayılıyor. Bir daha: Çok rahat! Tam olsun diye, bir tane daha! Hafifliyor. Uçacak neredeyse. Çıkıyor vaaza. Bitince odasına dönüyor. Yanaklar al al. Yüzünde güller gülücükler.

Yaşlı papaz geliyor, kutluyor. Genç, gözlerinde mutlu ve de kutlu bir ifade ile soruyor;

"Nasıldı efendim?"

"Mükemmel. Çok iyiydin. Çok rahattın. Güzel konuştun. Yalnız dört hata yaptın."

"Hata mı? Ne yaptım?"

"Birinci hatan: Orospu dediğin kişi bir azizedir. Bizim Meryem Anamızdır."

"Yaa? Başka?"

“İki: Piç dediğin insan bizim İsa Peygamberimiz. Baba'nın oğlu."

"Başka?"

"Vaazı bitirince 'Amin' deriz. Sağ elimizi kaldırıp 'Ole!' diye bağırmayız."

"Dördüncü?"

"Vaazdan sonra, minberden inerken merdiveni kullanırız. Trabzandan aşağıya kaymayız."

TEMEL  BU !

Temel,yeni aldığı ayakkabısını

bir hafta giymemiş.

Neden?

Satıcı bir hafta kadar

ayağınızı sıkabilir dediği için.