Dikkat! Bu köşeye dilenci de, seyyar satıcı da, bohçacı da girebilir. Ancak tekrar çıkabilir mi orasını bilemem...

Haşırt!..

Bafra maçına giderken güzel duygularla yola çıktım.

Çünkü, son haftaların şamar oğlanı Bafra Belediyespor’la oynayacaktık.

“Birkaç şamar da biz atarız” diye düşündüm.

* * *

Stada giderken İl Genel Meclis üyelerinin yediği ayvalar geldi aklıma.

Sulu sulu ayvalar.

Valla niye yalan şöyleyim onları geçen hafta gazetelerde ayvayı yerken görünce ağzımın suyu akmıştı.

Köpekler gibi kıskanmıştım!

* * *

Tesadüf bu ya, stada giderken yolda ayva satan bir seyyar satıcı gördüm.

Resmen doktor hastanın ayağına gelmişti.

Kaptım ayvayı.

* * *

Hart hart dişleyerek yola koyuldum.

Maksat.

Ben yiyim ayvayı!

Çorumspor yemesin…

* * *

Yine ayvayı yiyerek stada giderken aklıma üç şey geldi.

Bunlar para para para değil.

Aklınızı parayla bozmayın.

Ne kadar ayıp bir şey.

Teessüf ederim..!

* * *

Bir : İyi futbol.

İki : Galibiyet.

Üç : 3 puan.

* * *

Galibiyet çok şey demek olacaktı.

Haftam zehir olmayacaktı.

Hem manevi duygularıma hitap edecek.

Hem de 3 puan alacaktık.

3’te 3 yapacaktık.

* * *

Bu şekilde düşleyerek, düşünerek ve de kikirdeyerek maça gittim.

Bir de aptala malum olurmuş derler ya.

Oldu.

Aptala malum oldu.

* * *

Bi ters.

Bi düz.

HAŞIRT!..

Oldu 2-0.

* * *

Rakip Bafraspor düşündüğüm gibi çıktı.

Helva gibiydi.

Yumuşacık.

* * *

Bu haliyle olsa olsa mantar tarlası olur.

Her zaman bekleriz.

Defalarca…

Hatta çayda çıra oynamaya da bekleriz.